W krótkich wspomnieniach o zmarłej, Pani Ela napisała:
Basia Fitas była moja koleżanką z klasy w I Liceum Ogólnokształcącym w Elblągu i później na wydziale anglistyki UAM w Poznaniu. Była powszechnie lubiana, życzliwa i koleżeńska, niezawodna, o wysokiej kulturze osobistej. Jak mi kiedyś powiedziała, uczyła się nie z konieczności, lecz z ciekawości poznawania tego co nowe i pragnienia poszerzania swojej wiedzy. Tym, co wyróżniało ja jako nastolatkę była jej dojrzałość, wysoce wykształcona etyczność oraz poczucie sprawiedliwości. Dużo wymagała od siebie, a i innym wysoko stawiała poprzeczkę.
Tak też było później, kiedy wróciła do I LO jako nauczycielka angielskiego. Jak napisał Pan Marek, uczeń Pani Barbary Fitas:
Pani Basia starała się przekazywać nam wiedzę na najwyższym poziomie, motywując nas do mówienia z wykorzystaniem nowo poznawanej gramatyki i zwrotów, jednocześnie angażując całą klasę. Trudno było liczyć na taryfę ulgową, a z drugiej strony, była ulubionym nauczycielem dla wielu z nas.
U schyłku życia pani Barbary, mogliśmy widzieć ją w chorobie, przykutą do łóżka - cichą, cierpliwą, pogodną, ale wciąż ciekawą świata.
Będzie nam Ciebie brakowało, Basiu. Spoczywaj w pokoju. Z Panem Bogiem.
Pogrzeb obędzie się w sobotę, 13 grudnia 2025.
O godzinie 11:30 w starej kaplicy cmentarza Dębica zostanie wystawiona urna z prochami i odmówiony różaniec za zmarłą, a o godzinie 12:00 odbędzie się pogrzeb.
Zainteresowanych uczestnictwem we mszy świętej w intencji Pani Barbary Fitas zapraszamy w piątek, 12 grudnia na godzinę 16:30 do kaplicy w Domu Pomocy Społecznej „Niezapominajka” przy ulicy Toruńskiej 17.
Najnowsze artykuły w tym dziale
A moim zdaniem... (od najstarszych)
Do widzenia Pani Profesor -:(
Pamiętam tą sukienkę, była czerwona !
Dzięki Pani Profesor narodziła się miłość do języka angielskiego !
Uczyła nas piosenki: "If you find someone new who means more than me to you, darling I'll never stand in your way... " Ładnie śpiewała... Szkoda wielka...
Chodziłam na zajęcia z języka angielskiego w EOK w latach licealnych. Bardzo miło wspominam. Śmiesznie się działo, gdy na szkolnych lekcjach niemieckiego myliłam angielski z niemieckim... Nawet jak byłam chora, z gorączką, do szkoły nie poszłam, ale na angielskim po południu byłam. Pani Basia była bardzo przyjazną bezpretensjonalną nauczycielką.
Nasz uczyła "Let it be" jak się kończyły lata 80-te. Byliśmy ciekawi nowego. Zajęcia z panią profesor to była przygoda z nadchodzącym nowym lepszym światem, Ona przygotowywała nas do niego. Wyjątkowe zajęcia.
wychowała tyle pokoleń młodzieży, ciekawe ile z tej młodzieży będzie towarzyszyć jej w ostatniej drodze? niestety wszystko co ważne, wartości, zasada, empatia i pamięć również umiera !
Solidny nauczyciel, łatwo u niej nie było, ale Pani Fitas z nami łatwo też nie miała. U niej mierny to jak u innych dobry. Męczyłbym się, ale pewnie angielski dziś znałbym perfect. Niech spoczywa w pokoju.