W 2006 roku lokalne przepisy o ruchu granicznym upoważniły państwa członkowskie do negocjowania dwustronnych umów z krajami sąsiednimi i przyznania specjalnych zezwoleń dla obywateli żyjących w obszarach przygranicznych. Dzięki takim zezwoleniom mieszkańcy mogą wielokrotnie przekraczać granicę a także zostawać po drugiej jej stronie za każdym razem przez kilka godzin lub dni. Unikają również przechodzenia szczegółowej kontroli na przejściach granicznych (bez pieczątek czy konieczności stania w osobnych kolejkach do kontroli, etc). Co więcej takie lokalne zezwolenia na przekraczanie granicy mogą być wydawane bezpłatnie.
Traktowanie całego Obwodu Kaliningradzkiego, jako jednej strefy granicznej oznacza odstępstwo od rozporządzenia z 2006 roku, które określa obszary przygraniczne, jako rozciągające się nie dalej niż 50 km od linii granicznej; Nie tworzy to jednak precedensu, tylko odpowiada na wyjątkową sytuację enklawy kaliningradzkiej, przekonują parlamentarzyści. I podkreślają, że ten wyjątek nie będzie miał wpływu na ogólne przepisy określone w rozporządzeniu.
Tło
Należący do Federacji Rosyjskiej Obwód Kaliningradzki liczy prawie milion mieszkańców. Jest on jedyną enklawą wewnątrz Unii Europejskiej po jej rozszerzeniu w 2004 roku.
Dotychczas weszły w życie cztery porozumienia o lokalnym ruchu przygranicznym: między Węgrami a Ukrainą w styczniu 2008 roku, Słowacją a Ukrainą we wrześniu 2008 roku, Polską a Ukrainą w lipcu 2009 roku oraz Ukrainą a Mołdawią w październiku 2010 roku. Pozostałe porozumienia: między Polską a Białorusią, Łotwą i Białorusią, Litwą a Białorusią a także między Rosją a Norwegią, zostały już podpisane i wkrótce zaczną obowiązywać.
Dalsze kroki
Propozycja Komisji powinna zostać zaakceptowana przez Radę. Jeśli uzyska zgodę, wejdzie w życie 20 dni po opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Najnowsze artykuły w tym dziale
Bądź na bieżąco, zamów newsletter
