Naturalną wydaje się koalicja PiS – KWW Witolda Wróblewskiego (bez względu na osobę prezydenta). Oznacza to jednak porażkę Platformy Obywatelskiej i prawdopodobnie cztery lata opozycji. Teoretycznie można także rozważać koalicję PiS – SLD (prezydent J. Wilk) lub „wyjęcie” jednego radnego PiS i „wielką koalicję PO – SLD – KWW Witolda Wróblewskiego – radny PiS” (prezydent W. Wróblewski).
Kompletną klęską okazał się start Edmunda Szweda. Podczas dwóch miesięcy kampanii udało się stworzyć markę pn. Edmund Szwed. I kandydat zdobył imponujące 4145 głosów. Niestety elbląski wyborca „nie skojarzył” komitetu popierającego Edmunda Szweda, a Obywatelski Elbląg uzyskał poparcie tylko 1650 głosów – zbyt mało, aby ktokolwiek z kandydatów KWW zdobył mandat w radzie. Można przypuszczać, że osoba Edmunda Szweda będzie wykorzystana przez którąś z partii w przyszłorocznych wyborach parlamentarnych.
73 proc. mandatów radnych zdobyli kandydaci zajmujący pierwsze lub drugie miejsca na listach wyborczych.
Ciekawe są wyniki kandydatów startujących w latach 2010 – 2014 z różnych list wyborczych. Paweł Kowszyński ma swój stały elektorat. W tym roku zdobył on 214 głosów startując z listy PiS; w ubiegłorocznych wyborach – 243 (start z Solidarnej Polski), a w 2010 r. – 206 (start z PiS). Paweł Nieczuja – Ostrowski jest dobrym kandydatem Platformy Obywatelskiej. W tym roku uzyskał on poparcie tylko 85 elblążan startując z listy KWW EKO. Jest to ponad trzykrotnie mniej niż zdobywał on reprezentując barwy partyjne Platformy Obywatelskiej – 207 w 2013 r. i 288 w 2010 r. Ciekawa sytuacja jest z Juliuszem Gintowtem – Dziewałtowskim, który w 2010 r. jako reprezentant SLD uzyskał 524 głosy, a po transferze do PO – 230 w 2013 r. i 248 w 2014 r.
Niska frekwencja w Elblągu jest winą komitetów wyborczych i braku poważnej kampanii wyborczej. Kandydaci mogą mieć pretensje tylko do siebie, że nie przedstawili produktu, który wyborcy chcieliby kupić.
Następna kampania wyborcza w wyborach na radnych zaczęła się już w ubiegły poniedziałek. Za cztery lata nie może dojść do sytuacji, gdy na trzy miesiące przed wyborami komitety wyborcze nie mają jeszcze kandydata na prezydenta. Komitety wyborcze z małym poparcie wyborczym powinny jeszcze raz przemyśleć koncepcję wyborczą. Mają teraz cztery lata na wypromowanie marki i kandydatów.
Kompletną klęską okazał się start Edmunda Szweda. Podczas dwóch miesięcy kampanii udało się stworzyć markę pn. Edmund Szwed. I kandydat zdobył imponujące 4145 głosów. Niestety elbląski wyborca „nie skojarzył” komitetu popierającego Edmunda Szweda, a Obywatelski Elbląg uzyskał poparcie tylko 1650 głosów – zbyt mało, aby ktokolwiek z kandydatów KWW zdobył mandat w radzie. Można przypuszczać, że osoba Edmunda Szweda będzie wykorzystana przez którąś z partii w przyszłorocznych wyborach parlamentarnych.
73 proc. mandatów radnych zdobyli kandydaci zajmujący pierwsze lub drugie miejsca na listach wyborczych.
Ciekawe są wyniki kandydatów startujących w latach 2010 – 2014 z różnych list wyborczych. Paweł Kowszyński ma swój stały elektorat. W tym roku zdobył on 214 głosów startując z listy PiS; w ubiegłorocznych wyborach – 243 (start z Solidarnej Polski), a w 2010 r. – 206 (start z PiS). Paweł Nieczuja – Ostrowski jest dobrym kandydatem Platformy Obywatelskiej. W tym roku uzyskał on poparcie tylko 85 elblążan startując z listy KWW EKO. Jest to ponad trzykrotnie mniej niż zdobywał on reprezentując barwy partyjne Platformy Obywatelskiej – 207 w 2013 r. i 288 w 2010 r. Ciekawa sytuacja jest z Juliuszem Gintowtem – Dziewałtowskim, który w 2010 r. jako reprezentant SLD uzyskał 524 głosy, a po transferze do PO – 230 w 2013 r. i 248 w 2014 r.
Niska frekwencja w Elblągu jest winą komitetów wyborczych i braku poważnej kampanii wyborczej. Kandydaci mogą mieć pretensje tylko do siebie, że nie przedstawili produktu, który wyborcy chcieliby kupić.
Następna kampania wyborcza w wyborach na radnych zaczęła się już w ubiegły poniedziałek. Za cztery lata nie może dojść do sytuacji, gdy na trzy miesiące przed wyborami komitety wyborcze nie mają jeszcze kandydata na prezydenta. Komitety wyborcze z małym poparcie wyborczym powinny jeszcze raz przemyśleć koncepcję wyborczą. Mają teraz cztery lata na wypromowanie marki i kandydatów.
Najnowsze artykuły w tym dziale
A moim zdaniem...
kompletne brednie. .filozof się znalazł.
Faktycznie Kowszyński musi mieć swój sztywny elektorat bo ponad 200 głosów przy takiej nagonce e24 to prawdziwy sukces. Moim zdaniem przez te artykuły stracił on jakieś 300-400 głosów, a więc ponad 200 to tylko sztywny elektorat na niego zagłosował, który bez względu na jakiekolwiek publikacje będzie zawsze głosował. Zbudował on markę którą mało kto posiada.