Osiemnastka portElu

A wszystko się zaczęło w lutym 1995, kiedy przypadkowo w Gazecie Morskiej trafiłem na informację o otwarciu w Łodzi placówki Powszechnego Dostępu do Internetu. To była pierwsza chyba w Polsce firma, która umożliwiała prywatnej osobie modemowe podłączenie do sieci z zabójczą prędkością 14 kb/s i otworzyła coś w rodzaju kawiarenki internetowej. Do tej pory nie wiem, co mnie w tej informacji zelektryzowało, nie miałem przecież pojęcia o Internecie, no bo i skąd, skoro nie było wtedy jeszcze wujka Google. Kilka tygodni później wylądowałem na Piotrkowskiej, gdzie w obskurnej bramie mieściła się ta kawiarenka. Nie było tam nic, co na pierwszy rzut oka mogłoby przyciągnąć gości. Na kilku komputerach uruchomiona była przeglądarka lynx, która na czarnym ekranie wyświetlała wyłącznie tekstową zawartość nielicznych jeszcze wtedy stron WWW. Żadnych obrazków ani tym bardziej filmów. Po prostu szał, trudno było oderwać wzrok. Od razu wiedziałem, że to jest to. Wkrótce otworzyliśmy z żoną najpierw w Gdańsku, a potem i w Elblągu podobną firmę. Za sensowne pieniądze umożliwiała dostęp do Internetu przy pomocy charakterystycznie piszczących modemów. Ich dźwięk mam do dzisiaj w uszach.
   Wkrótce podjąłem kilka nieudanych prób zainteresowania tradycyjnych elbląskich gazet wejściem do sieci. Rozmawiano ze mną grzecznie, ale patrzono jak na wariata. Postanowiłem więc spróbować wydawania własnego tytułu. Nazwa portEl powstała jako skojarzenie słów port, portal i Elbląg. Z uśmiechem, ale i z satysfakcją odnotowuję częsty w naszym mieście błąd, kiedy elblążanie mówią o „portelu internetowym”.
   Czasami przypadkowi ludzie pytają mnie. jak wpadłeś na to, żeby wydawać gazetę w Internecie. To trochę tak, jakby spytać wynalazcę taczki skąd wziął pomysł, żeby zastosować w niej koło. Najkrótsza odpowiedź brzmi, bo Internet doskonale się do tego nadaje. Minimalne koszty dystrybucji i natychmiastowe dotarcie z informacją do odbiorcy czynią z niego medium, z którym tradycyjna gazeta papierowa nie ma szans konkurować. Sam uwielbiam poszeleścić przy kawie tradycyjnym wydaniem ulubionego dziennika, ale nie mam wątpliwości, że czeka go los płyty winylowej. Mimo że zdecydowanie lepsza od CD, nie mówiąc o serwisach streamingowych, to grono jej użytkowników będzie zawsze bardzo ograniczone.
   Osiemnaście lat na rynku gazet internetowych czyni z nas jednym z najstarszych funkcjonujących wydawnictw tego typu w Polsce. Może nie wszyscy wiedzą, że wielki koncern wydawniczy Agora uruchomił portal gazeta.pl dopiero pół roku po nas. Powiem, być może nieskromnie - elblążanie mogą być dumni ze swojego portElu. Po pierwsze dlatego, że od samego początku tworzył go zespół ludzi pochodzących z tego miasta. Bez wielkiego zaangażowania i wytężonej pracy elbląskich dziennikarzy, handlowców, zaplecza biurowego i IT nie mogliśmy się utrzymać przez tyle lat na trudnym lokalnym rynku. Trudnym chociażby dlatego, że w nasze ślady poszło przynajmniej kilka innych firm i dziś można śmiało nazwać Elbląg polską stolicą lokalnych portali internetowych. Chyba w żadnym innym mieście nie ma ich tyle co u nas. Oczywiście duża konkurencja ma też swoje dobre strony – zawsze mobilizuje do jeszcze lepszej pracy.
   Po drugie portEl jest całkowicie lokalnym przedsięwzięciem, nie zostaliśmy tu przywiezieni w teczce przez jakiś globalny koncern mediowy. Docierają do mnie czasami wątpliwości, czy aby nie stoi za nami przypadkiem niemiecki kapitał. Jako mieszkaniec krainy, która kiedyś nosiła nazwę Elbinger Höhe z uśmiechem wtedy uściślam, że owszem stoi, ale wschodniopruski. Przez te wszystkie lata nie uszczknęliśmy ani grosza z publicznych dotacji czy unijnych pieniędzy. Między bajki trzeba też niestety włożyć przelewy od Sorosa. Jesteśmy natomiast bardzo wdzięczni naszym ogłoszeniodawcom i reklamodawcom, którzy dostrzegli tkwiący w portElu potencjał marketingowy i pozwalają nam na wydawanie naszej gazety.
   Potencjał ten tworzą nasi Czytelnicy, którzy nawet jeśli nie zawsze się z nami zgadzają, to jednak wiernie nam towarzyszą przez te wszystkie lata. Dziękujemy Wam bardzo za te osiemnaście lat wsparcia i prosimy o więcej.