Nagroda Prezydenta Elbląga przyznawana jest osobom lub instytucjom za szczególne dokonania oraz wkład w rozwój miasta w mijającym roku kalendarzowym, w następujących dziedzinach: kultura i sztuka, działalność gospodarcza, działalność oświatowa i pedagogiczna, ochrona środowiska, służba zdrowia, opieka społeczna oraz sport i turystyka.
Laureaci Nagrody Prezydenta wybierani są na podstawie wniosków, które mogą zgłaszać organizacje społeczne, organizacje polityczne, instytucje i zakłady pracy, radni Rady Miejskiej oraz departamenty Urzędu Miejskiego w Elblągu.
Wypełnione dokumenty przyjmowane są w wersji papierowej w sekretariacie Departamentu Promocji i Kultury Urzędu Miejskiego w Elblągu przy ul. Stary Rynek 25 w Elblągu oraz w wersji elektronicznej w formacie do edycji pod adresem mailowym: dpik@umelblag.pl
Regulamin oraz wzór wniosku do Nagrody Prezydenta Elbląga dostępne są na stronie internetowej Urzędu Miejskiego w Elblągu.
Więcej informacji można również uzyskać telefonicznie pod nr tel. 55 239 34 65 lub drogą elektroniczną pod adresem: dpik@umelblag.pl
Laureaci Nagrody Prezydenta wybierani są na podstawie wniosków, które mogą zgłaszać organizacje społeczne, organizacje polityczne, instytucje i zakłady pracy, radni Rady Miejskiej oraz departamenty Urzędu Miejskiego w Elblągu.
Wypełnione dokumenty przyjmowane są w wersji papierowej w sekretariacie Departamentu Promocji i Kultury Urzędu Miejskiego w Elblągu przy ul. Stary Rynek 25 w Elblągu oraz w wersji elektronicznej w formacie do edycji pod adresem mailowym: dpik@umelblag.pl
Regulamin oraz wzór wniosku do Nagrody Prezydenta Elbląga dostępne są na stronie internetowej Urzędu Miejskiego w Elblągu.
Więcej informacji można również uzyskać telefonicznie pod nr tel. 55 239 34 65 lub drogą elektroniczną pod adresem: dpik@umelblag.pl
Najnowsze artykuły w tym dziale
A moim zdaniem...
Nagrody Prezydenta to nagrody Prezydenta, sam powinien decydować i wybierać, a nie czekać na wnioski
Wnioskuję o nagrodę dla samego prezia za wybitnie chamskie podejście do swojego pracownika z referatu zarządzania kryzysowego. Zachował się jak stalin. Przestał podawać rękę na powitanie, później izolacja i dawanie do zrozumienia, że pracownik jest niepotrzebny. W kolejce do korytka czekał już jego przyjaciel, wcale nie bezrobotny.