- Nowa firma przejęła już plac budowy. Jako pierwsza remontowana będzie część murów od Bramy Wysokiej do szkoły łacińskiej - mówi Marek Sarnowski, zastępca burmistrza Pasłęka.
Przypomnijmy, że to już drugie „podejście” do remontu tego zabytku. W listopadzie ubiegłego roku gmina Pasłęk odstąpiła od umowy z firmą, która remontowała mury i złożyła zawiadomienie do prokuratury „w sprawie nieumyślnego spowodowania uszkodzenia murów obronnych wpisanych do rejestru zabytków i objętych ochroną konserwatorską". Sprawą remontu pasłęckich murów zajmuje się Prokuratura Rejonowa w Elblągu
- Postępowanie prokuratorskie jest w toku. Tamta część murów jest zabezpieczona i czekamy na wynik tego postępowania – dodaje Marek Sarnowski.
Remont średniowiecznej fortyfikacji miejskiej to efekt kilkuletnich starań władz Pasłęka o pieniądze na ten cel. Ostatecznie ratunkiem dla niszczejącego zabytku okazała się 8,5-milionowa dotacja, którą Pasłęk otrzymał od Zarządu Województwa Warmińsko-Mazurskiego. Prawie 4,4 mln zł do remontu dołożyła także gmina Pasłęk. Mury obronne Pasłęka wybudowano w pierwszej połowie XIV wieku. Niewiele miast może pochwalić się takim zabytkiem. Do dzisiaj fortyfikacje zachowały się na znacznej długości obwodu, liczą około 1200 metrów. Zgodnie z harmonogramem ogłoszonego przetargu prace przy remoncie zabytku miałby się zakończyć w październiku 2022 roku.
- Ta inwestycja bardzo ładnie nam się wpisuje w rewitalizację starówki. Dużo w tym kierunku robią sami mieszkańcy, remontując swoje kamienice, między innymi na ulicach Chrobrego i Dąbrowskiego. Wierzę, że mury po remoncie będą jedną z naszych największych atrakcji turystycznych – mówi Wiesław Śniecikowski, burmistrz Pasłęka.
Mury kilkakrotnie na przestrzeni wieków przebudowywano. W XVII wieku fortyfikacje wzmocniono zewnętrznymi ziemnymi bastionami. Około XVIII w., z uwagi na rozwój broni palnej, mury straciły znaczenie i rozpoczęto ich rozbiórkę, traktując je często jako łatwo dostępne źródło budulca. Właśnie w ten sposób, około 1830 r. całkowicie rozebrano Bramę Garncarską oraz górne partie Bramy Młyńskiej. Wkomponowane w miejskie fortyfikacje baszty otwarte sprzyjały w XVIII i XIX wieku wznoszeniu na murach budynków mieszkalnych, z których część przetrwała do dzisiaj. Linia murów biegnie po obwodzie nieregularnego wieloboku. Górne - licowe partie miejskich fortyfikacji - zostały zbudowane z cegły w wątku wendyjskim, natomiast partie fundamentowe - z powszechnie dostępnych granitowych kamieni.
