A moim zdaniem... (od najstarszych)
Pokazuj od
najnowszych
najnowszych
Największe
emocje
emocje
klasyczny przykład głupoty jak wypromować przeciwnika politycznego brawo panie Gierwatowski. Gratulacje panie Koliński
Róbcie nadal z PATRIOTÓW faszystów to będzie się działo jak do tej pory albo Partia Oszustów albo PiS.
Wczoraj tłumaczyłem historyczne fakty związane z prorosyjskością carskiego podnóżka Dmowskiego i jego anty-polskiej endecji, dziś pojawił się w tej sprawie bardzo dobry artykuł: "Jak było naprawdę z Dmowskim i Rosją? „Przynajmniej od rewolucji 1905 r. do 1915 r. z pewnością był politykiem prorosyjskim i cała prawica była prorosyjska. Wynikało to głównie z politycznej kalkulacji, chociaż można znaleźć u Dmowskiego także ślady fascynacji Rosją jako wielką potęgą” — mówi dr hab. Grzegorz Krzywiec, historyk z Instytutu Historii PAN, specjalista od myśli politycznej Dmowskiego i autor książki „Szowinizm po polsku. Przypadek Romana Dmowskiego 1886-1905” (wydawnictwo Neriton, 2009 r. ). Żeby tę sprawę wyjaśnić, trzeba sięgnąć do źródeł najważniejszego konfliktu politycznego w Polsce w XX w. — sporu pomiędzy Romanem Dmowskim, założycielem Narodowej Demokracji i ojcem polskiego nacjonalizmu, oraz Józefem Piłsudskim, jednym z założycieli Polskiej Partii Socjalistycznej, a później naczelnikiem Legionów i najważniejszą polityczną figurą II RP. (. .. )
(. .. ) W 1905 r. w Rosji wybuchła rewolucja. Dla socjalistów różnych odcieni — w tym PPS Piłsudskiego — była to szansa obalenia caratu i budowy niepodległej (ale także demokratycznej i sprawiedliwej społecznie) Polski. (. .. ) Dla Dmowskiego i jego zwolenników rewolucja (1905 roku - przyp. RK) oznaczała tylko chaos i bezsensowny przelew polskiej krwi. Dmowski przeciwdziałał planom Piłsudskiego na każdym kroku. Kiedy przywódca PPS wybrał się do Japonii, prosić o broń i wsparcie dla polskich rewolucjonistów, Dmowski pojechał tam także — tłumaczyć Japończykom, że rewolucja musi upaść. To Dmowski skierował nienawiść swojego stronnictwa z Rosjan na polską lewicę i Żydów. Przez pierwsze kilka miesięcy rewolucji konflikt miał przede wszystkim polityczny charakter. Potem przeniósł się do fabryk i na ulice. Narodowcy organizowali własne związki zawodowe, mające przeciwdziałać „agitacji” socjalistycznej. Bojówki endeckie walczyły na ulicach z robotnikami z PPS. Zginęło wówczas w bratobójczych walkach kilkaset osób. (. .. )
(. .. ) Po rewolucji 1905 r. Dmowski konsekwentnie wybrał politykę współpracy z władzami carskimi. W nagrodę otrzymał miejsce w rosyjskiej Dumie, namiastce parlamentu. W 1912 r. przegrał jednak w wyborach z kandydatem popieranym przez mniejszość żydowską, co wzmogło jego antysemickie obsesje. Endecja zorganizowała wówczas bojkot sklepów żydowskich w Warszawie. Po wybuchu wojny w 1914 r. Dmowski znów wybrał politykę sojuszu z Rosją carską (i wspierającymi ją państwami Zachodu). Uważał, że Polacy powinni oszczędzać krew narodową i działać przede wszystkim metodami dyplomatycznymi. Znów była to strategia przeciwna Piłsudskiemu, który wówczas organizował u boku Austro-Węgier Legiony, i który sądził, że niepodległość Polacy mogą wywalczyć sobie wyłącznie z bronią w ręku. „Co zrozumiałe, żołnierze walczący w Legionach przeciwko Rosji uważali rusofilię przywódców Narodowej Demokracji za zdradę sprawy narodowej” — pisał historyk dr Paweł Brykczyński, autor książki „Gotowi na przemoc. Mord, antysemityzm i demokracja w międzywojennej Polsce”. (. .. ) „Prorosyjskość Dmowskiego była jednak nieskuteczna” — mówi dr Krzywiec. – „Robił różne gesty w stronę Rosjan i nic za to nie dostawał”. " Całość dziś na OKO. press.
sadze ze osoby pracujace w portelu cierpia na syndrom sztokholmski z powodu komunizmu
Róbcie nadal z PATRIOTÓW faszystów (np. z ONR) to będzie się działo jak do tej pory, albo Partia Oszustów albo PiS i nie daj Boże zgnilizna lewacka!
A skąd masz kasę na te książki nierobie numer jeden w mieście