Jesień to okres, gdy wiele pająków daje się zauważyć... lub po prostu pojawiają się ich pajęczyny w ogrodzie, parku czy w lesie. Dzięki skraplającej się rosie na ich niciach, stają się szczególnie łatwe do wypatrzenia.
- Jednym z pospolitszych pająków, w których sieci nasza twarz może zostać złowiona, ku zdenerwowaniu naszemu i pająka, jest czaik jesienny - podkreśla leśnik Jan Piotrowski.
To niewielki pająk ok. 6-9 mm wielkości. Ubarwiony na kolor żółto-szary z biało-brunatnym rysunkiem na odwłoku. Samce są mniej więcej podobnej wielkości jak samice, z tym, że ich ciała są nieco smuklejsze. Są to pospolite pająki często występujące w zaroślach na skraju pól i łąk w lasach, ogrodach i parkach. Pojawiają się od wczesnej wiosny do jesieni, z największą aktywnością między sierpniem i październikiem, gdy odbywają się ich gody. Stosunkowo łatwo można je rozpoznać ze względu na konstrukcję sieci. Budują kolistą sieć podobną do sieci pająka krzyżaka, z taką różnicą, że jej środek, nazywany pępkiem jest pusty. Pająki te często polują oczekując na swą ofiarę (meszki, komary i inne niewielkie owady) na środku sieci. W razie zagrożenia salwują się szybką ucieczką na skraj sieci lub chowając się na gałęzi, na której jest ona zaczepiona.
- Aby rozpocząć kopulację z samicą, samiec musi dostarczyć jej pyszną ofiarę. Gdy samica skupi się na jej konsumpcji, samiec przystępuje do dzieła, będąc spokojnym, że sam nie zostanie daniem głównym – dodaje pracownik Nadleśnictwa Elbląg. - Ostatnio w lasach pod Elblągiem za sprawą deszczu zrobiło się bardziej wilgotno, więc zalecamy ostrożność podczas grzybobrania, aby czasem jakiejś romantycznej pajęczej parze nie przeszkodzić w miłosnych igraszkach...
