Jak czytamy w Encyklopedii Leśnej krzew ten urasta do wysokości czterech metrów, ma cierniste pędy i rodzi granatowe owoce, pokryte nalotem, które długo utrzymują się na gałęziach. Rośnie na terenie całego kraju (poza wyższymi partiami gór), jest ciepło- i światłolubny, a także odporny na suszę. Śliwę tarninę można spotkać wzdłuż dróg, na miedzach wśród pól, a także w lasach liściastych.
- Tarnina kwitnie obficie wiosną, później pojawiają się owoce, które długo utrzymują się na gałęziach. Chętnie zjadają je ptaki - wyjaśnia Jan Piotrowski z Nadleśnictwa Elbląg.
"Dopóty nie zostały rozpowszechnione uprawy sadownicze śliw różnych odmian, dopóki tarki miały spore znaczenie w kuchniach wielu narodów. Francuzi z niedojrzałych owoców robili marynaty w occie, a z dojrzałych likier zwany prunelle. Niemcy, podobnie jak Rosjanie, używali tarek do destylacji wysokoprocentowych alkoholi. W Polsce wyrabiano z nich wino; liczyły się zwłaszcza jako komponent wzbogacający smak" - wyjaśniają Marcin Scelina i Edward Marszałek w swojej publikacji "Krzewmy krzewy" (Centrum Informacyjne Lasów Państwowych, Warszawa 2015, s.87)
Roślina ta jest także ceniona za swoje właściwości lecznicze.
" Kwiaty rośliny mają działanie napotne i moczopędne, dzięki temu ułatwiają oczyszczanie i odtruwanie organizmu ze szkodliwych produktów przemiany materii. Sprawdzają się wobec tego w leczeniu dny moczanowej czy reumatyzmu. Doskonale nadają się do leczenia chorób układu moczowego, między innymi kamicy nerkowej czy zapalenia pęcherza" - czytamy na portalu ekologia.pl. - "Owoce tarniny doskonale nadają się do leczenia nieżytów żołądka i jelit, również tych występujących u dzieci i starszych osób. Pomagają leczyć stany zapalne oraz nadmierną fermentację w jelitach, która objawia się na przykład wzdęciami i gazami".
