W środku mroźnej nocy do wiejskiego domu zostaje wezwany lekarz. Przyjmuje go starsza kobieta, której mąż nagle „źle się poczuł". Staruszka zachowuje się dziwnie - uparcie próbuje odciągnąć lekarza od męża, chociaż sama wezwała go w pilnej sprawie. Okazuje się, że mężczyzna nie żyje już od kilku godzin, tylko kobieta nie potrafi tego przyjąć do wiadomości, utrzymując, że mąż śpi. Chce, aby lekarz zajął się „chorym"; wierzy, że Pan Doktor jest w stanie przywracać z martwych, prosi, błaga, proponuje pieniądze i „pół świniaka", a wobec bezsilności medyka gotowa jest dać na mszę za cudowne uzdrowienie. Z uporem maniaka twierdzi, że mąż żyje, próbuje nawet poić go herbatą ze spirytusem i karmić krupnikiem. Lekarz zaczyna w końcu rozumieć, że to kobieta jest jego „pacjentką" - jej trzeba pomóc. Osłuchuje zmarłego, mierzy mu ciśnienie, a nawet wypisuje receptę. Zastosowana terapia wyraźnie zaczyna przynosić skutek: kobieta układa na piersi zmarłego różaniec, szepcze modlitwę. Jest gotowa zaakceptować to, co się stało.
Sztuka Piotra Chrzana o niemożności pogodzenia się człowieka ze śmiercią bliskiej osoby i ludzkim porozumieniu w nieszczęściu. Barwny, rodzajowy obraz społeczności wiejskiej oraz prowincjonalnej, naiwnej mentalności i moralności.
Piotr Chrzan ur. 1972. Mieszka w Warszawie. Studiował polonistykę, ukończył filozofię, uczestniczył w kursie reżyserii filmowej w Szkole Wajdy. Pracował w Departamencie Filmu Ministerstwa Kultury oraz w Polskim Instytucie Sztuki Filmowej recenzując scenariusze, a od kilku lat sam pisze dla teatru i filmu, (m.in. do filmu fabularnego Nie ten człowiek, który na kilku festiwalach filmowych w USA zdobyły nagrody dla najlepszego filmu zagranicznego).
Za scenariusz filmu fabularnego Ptak-Klepak otrzymał III nagrodę w Konkursie Scenariuszowym Script Pro 2011.
Jest reżyserem i scenarzystą filmu Klezmer, za który zdobył Grand Prix „Kamera Żydowska” i nagrodę za najlepszy scenariusz na Warszawskim Festiwalu Filmów o Tematyce Żydowskiej. Reżyseruje też w teatrze i oczywiście pisze sztuki.
Tekst przeczytają Maria Makowska-Franceson i Artur Hauke.
Sztuka Piotra Chrzana o niemożności pogodzenia się człowieka ze śmiercią bliskiej osoby i ludzkim porozumieniu w nieszczęściu. Barwny, rodzajowy obraz społeczności wiejskiej oraz prowincjonalnej, naiwnej mentalności i moralności.
Piotr Chrzan ur. 1972. Mieszka w Warszawie. Studiował polonistykę, ukończył filozofię, uczestniczył w kursie reżyserii filmowej w Szkole Wajdy. Pracował w Departamencie Filmu Ministerstwa Kultury oraz w Polskim Instytucie Sztuki Filmowej recenzując scenariusze, a od kilku lat sam pisze dla teatru i filmu, (m.in. do filmu fabularnego Nie ten człowiek, który na kilku festiwalach filmowych w USA zdobyły nagrody dla najlepszego filmu zagranicznego).
Za scenariusz filmu fabularnego Ptak-Klepak otrzymał III nagrodę w Konkursie Scenariuszowym Script Pro 2011.
Jest reżyserem i scenarzystą filmu Klezmer, za który zdobył Grand Prix „Kamera Żydowska” i nagrodę za najlepszy scenariusz na Warszawskim Festiwalu Filmów o Tematyce Żydowskiej. Reżyseruje też w teatrze i oczywiście pisze sztuki.
Tekst przeczytają Maria Makowska-Franceson i Artur Hauke.
Najnowsze artykuły w tym dziale
A moim zdaniem...
rigor mortis chyba;)))