Wioletta Jaskólska urodziła się 27 lutego 1969 roku w Lidzbarku Warmińskim. Ukończyła studia na Wydziale Artystycznym WSP w Olsztynie, następnie studia na Wydziale Artystycznym UMCS w Lublinie. Dyplom z grafiki uzyskała w 1995 roku w pracowni Prof. M. Snocha. Od 1996 r. pracuje w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Olsztynie, w pracowni prof. zw. Wojciecha Sadleya, obecnie w Uniwersytecie Warmińsko-Mazurskim w Olsztynie na stanowisku adiunkta w Katedrze Sztuk Pięknych. Prowadzi tam zajęcia z Malarstwa i Rysunku. Zamknięcie przewodu doktorskiego w zakresie malarstwa przeprowadzone na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w 2003 roku. Uprawia malarstwo sztalugowe, malarstwo na jedwabiu i rysunek. Od 2005 roku zajmuje się także aranżacją wnętrz.
Wybrane wystawy:
2002 - wystawa zbiorowa Ex Cathedra, ZPAP, Warszawa
2002 - udział w I i II Międzynarodowym Biennale Pasteli, Nowy Sącz (prezentacje Biennale, Mielec, Bielsko-Biała, Sandomierz, Sieradz, Warszawa, Holandia, Austria, Francja, Zakopane, Kraków, Wałbrzych, Szczecin, Olsztyn, Poznań, Ostrowiec Świętokrzyski, Kołobrzeg, Bydgoszcz)
2002 - udział w "Wystawie Malarstwa Rysunku Grafiki i Rzeźby" - Hala Oliwa, Gdańsk
2002 - udział w VI i VII Jesiennym Salonie Sztuki, Ostrowiec Świętokrzyski
2003 - pokaz malarstwa i rysunku Galeria ASP, Warszawa
2003 - "Pejzaże" rysunek i malarstwo na jedwabiu - Galeria Domu Polskiego, Wilno
2004 - "Pejzaż wewnętrzny", Galeria Rynek, Olsztyn
2004 - " Szary", Galeria Żak, Gdańsk
2005 - "Szary", Galeria MOK, Warszawa-Ząbki
2005 - "Pejzaż wewnętrzny", Galeria Miejska, Orneta
2006 - "Portret szarości", Galeria Wieża Krakowska - Norymberga( Niemcy)
2005 - Kochajmy Warmię, Galeria Miejska, Offenburg
2006 - "Portret Szarości", Galeria Marszałkowska, Olsztyn
2006 - "Kochajmy Warmię", Galeria Miejska - Gelsenkirchen, Galeria na Zamku - Chateauroux, Galeria Miejska, Osnabruck
2007 - "Portret szarości", Galeria Łazienkowska - Warszawa
2008 - "Portret szarości", Galeria pod Lipami, Poznań
2008 - "Portret szarości", Urząd Miasta Werlte, Niemce
2008 - "Portret szarości", Galeria LDK, Lidzbark Warmiński
2008 - "Portret szarości", Galeria ARSLONGA, Milanówek
Nagrody i stypendia
2002 - nagroda za malarstwo na wystawie WMRGiR - Gdańsk-Oliwa
2001 - stypendium Fonds d'Aide Aux Lettres Polonaises Independantes w Paryżu (stypendium pobytowe we Włoszech)
2002 - stypendium Fondazione Giovanni Paolo II (stypendium pobytowe w Rzymie)
2004 - stypendium miasta Olsztyna
2004 - wyróżnienie w internetowym konkursie "Festiwal Sztuk Sacrum"
„Wioletta Jaskólska bardzo precyzyjnie wybiera, co i jak maluje. Jest przede wszystkim pejzażystką i poprzez kolejne malowane krajobrazy stara się nam widzom opowiedzieć, czym jest malarstwo. Dokonuje nowego odczytania tradycji malarskiej, przede wszystkim tej spod znaku impresjonizmu i postimpresjonizmu, czy przedstawiającego malarstwa XX wieku. Jaskólska, jak wielu artystów przed nią, wychodzi od obserwacji natury i zmienia ją, przekształca, chciałoby się powiedzieć - upraszcza.
Jednak zastosowana przez artystkę redukcja prowadzi nas w zaskakującym kierunku. Jej malarstwo nie stawia pytań o jeszcze "naturalne": przestrzeń, powietrze, kolor, światło. Ucieka od barwy rozumianej jako kolor chromatyczny - bogactwo zawarte w tęczy, usytuowane pomiędzy żółcią, czerwienią i błękitem, zielenią i fioletem etc.
Wioletta Jaskólska zastępuje te różnorodne kolory wariantami i wariacjami na temat szarości, czerni i bieli, malarskich "brudów", w których szarość podbiega brązem, fioletem, odcieniami lila, zgaszoną żółcią. Wydaje się, ze w ten sposób szuka nowej definicji koloru, narzuca sobie wędzidło, które pozwoliłoby zdyscyplinować obraz, zastanowić się nad stosunkami między kolorem i walorem. Szuka, pozwalając sobie na spór z mistrzami i kierunkami".
/Ewa Urbańska, ze wstępu do katalogu "Portrety miast. Malarstwo Wioletty Jaskólskiej"/
Wybrane wystawy:
2002 - wystawa zbiorowa Ex Cathedra, ZPAP, Warszawa
2002 - udział w I i II Międzynarodowym Biennale Pasteli, Nowy Sącz (prezentacje Biennale, Mielec, Bielsko-Biała, Sandomierz, Sieradz, Warszawa, Holandia, Austria, Francja, Zakopane, Kraków, Wałbrzych, Szczecin, Olsztyn, Poznań, Ostrowiec Świętokrzyski, Kołobrzeg, Bydgoszcz)
2002 - udział w "Wystawie Malarstwa Rysunku Grafiki i Rzeźby" - Hala Oliwa, Gdańsk
2002 - udział w VI i VII Jesiennym Salonie Sztuki, Ostrowiec Świętokrzyski
2003 - pokaz malarstwa i rysunku Galeria ASP, Warszawa
2003 - "Pejzaże" rysunek i malarstwo na jedwabiu - Galeria Domu Polskiego, Wilno
2004 - "Pejzaż wewnętrzny", Galeria Rynek, Olsztyn
2004 - " Szary", Galeria Żak, Gdańsk
2005 - "Szary", Galeria MOK, Warszawa-Ząbki
2005 - "Pejzaż wewnętrzny", Galeria Miejska, Orneta
2006 - "Portret szarości", Galeria Wieża Krakowska - Norymberga( Niemcy)
2005 - Kochajmy Warmię, Galeria Miejska, Offenburg
2006 - "Portret Szarości", Galeria Marszałkowska, Olsztyn
2006 - "Kochajmy Warmię", Galeria Miejska - Gelsenkirchen, Galeria na Zamku - Chateauroux, Galeria Miejska, Osnabruck
2007 - "Portret szarości", Galeria Łazienkowska - Warszawa
2008 - "Portret szarości", Galeria pod Lipami, Poznań
2008 - "Portret szarości", Urząd Miasta Werlte, Niemce
2008 - "Portret szarości", Galeria LDK, Lidzbark Warmiński
2008 - "Portret szarości", Galeria ARSLONGA, Milanówek
Nagrody i stypendia
2002 - nagroda za malarstwo na wystawie WMRGiR - Gdańsk-Oliwa
2001 - stypendium Fonds d'Aide Aux Lettres Polonaises Independantes w Paryżu (stypendium pobytowe we Włoszech)
2002 - stypendium Fondazione Giovanni Paolo II (stypendium pobytowe w Rzymie)
2004 - stypendium miasta Olsztyna
2004 - wyróżnienie w internetowym konkursie "Festiwal Sztuk Sacrum"
„Wioletta Jaskólska bardzo precyzyjnie wybiera, co i jak maluje. Jest przede wszystkim pejzażystką i poprzez kolejne malowane krajobrazy stara się nam widzom opowiedzieć, czym jest malarstwo. Dokonuje nowego odczytania tradycji malarskiej, przede wszystkim tej spod znaku impresjonizmu i postimpresjonizmu, czy przedstawiającego malarstwa XX wieku. Jaskólska, jak wielu artystów przed nią, wychodzi od obserwacji natury i zmienia ją, przekształca, chciałoby się powiedzieć - upraszcza.
Jednak zastosowana przez artystkę redukcja prowadzi nas w zaskakującym kierunku. Jej malarstwo nie stawia pytań o jeszcze "naturalne": przestrzeń, powietrze, kolor, światło. Ucieka od barwy rozumianej jako kolor chromatyczny - bogactwo zawarte w tęczy, usytuowane pomiędzy żółcią, czerwienią i błękitem, zielenią i fioletem etc.
Wioletta Jaskólska zastępuje te różnorodne kolory wariantami i wariacjami na temat szarości, czerni i bieli, malarskich "brudów", w których szarość podbiega brązem, fioletem, odcieniami lila, zgaszoną żółcią. Wydaje się, ze w ten sposób szuka nowej definicji koloru, narzuca sobie wędzidło, które pozwoliłoby zdyscyplinować obraz, zastanowić się nad stosunkami między kolorem i walorem. Szuka, pozwalając sobie na spór z mistrzami i kierunkami".
/Ewa Urbańska, ze wstępu do katalogu "Portrety miast. Malarstwo Wioletty Jaskólskiej"/
Najnowsze artykuły w tym dziale
