20 tysięcy publikacji Elbląskiej Biblioteki Cyfrowej

Jubileuszową publikacją był „Altpreussische Monatsschrift” z roku 1874. Ten periodyk o tematyce historyczno-krajoznawczej wydawany był przez filozofa i znawcę Kanta – Rudolfa Reicke oraz Ernsta Wicherta, prawnika i pisarza. Ukazywał się w latach 1864-1923.
   Do tej pory na stronie EBC został udostępniony duży zbiór prasy lokalnej, m. in. dzienniki ukazujące się w Elblągu od lat dwudziestych dziewiętnastego wieku do lat czterdziestych dwudziestego wieku. Bogata jest także kolekcja materiałów związanych z Gimnazjum Akademickim w Elblągu, do której zaliczają się m. in. unikatowe zeszyty uczniowskie z XVIII, teksty sztuk teatralnych wystawianych przez gimnazjalistów, programy nauczania itp.
   Interesującym źródłem do poznania życia kulturalnego dziewiętnastowiecznego Elbląga są również afisze teatralne oraz materiały z kolekcji Heinricha Nitschmanna (m. in. dzieła jego autorstwa, korespondencja, będące w jego posiadaniu muzykalia, afisze i inne akcydensy).
   Z fragmentów Biblii znajdujących się w zbiorach Biblioteki Elbląskiej stworzona została oddzielna wystawa, z której czytelnicy mogą zapoznać się z interesującymi przykładami dawnych opraw, pięknych drzeworytów, ekslibrisów właścicieli itp. Na innej wystawie zaprezentowano kolekcję zabytkowych zielników (najstarszy z nich pochodzi z 1485 r.).
   Do ciekawszych zabytków związanych z naszym miastem należy kalendarz na rok 1745 „Jani Astroscopi Neuer und Alter Haus- und Schreib-Calender”, wydany przez Jacoba Woita – wykładowcę w Gimnazjum Elbląskim, propagatora kopernikańskiej teorii heliocentrycznej oraz „Historia succinorum corpora aliena” z 1742 r.– wspaniała, ilustrowana rozprawa poświęcona bursztynowi, autorstwa elbląskiego medyka miejskiego Nataniela Sendela.
   Najstarszym zabytkiem zdigitalizowanym i upublicznionym przez EBC jest natomiast inkunabuł „Sermones dominicales per totum Annom Jakuba de Voragine” (autora słynnej Złotej legendy) z 1473 r.
   Interesujący i o dużej wartości poznawczej jest również zbiór ksiąg adresowych (najstarsza z 1820 r., ostatnia z 1930 r.). Oprócz wykazu mieszkańców miasta wraz z podanymi adresami i zawodami oraz wykazów instytucji, stowarzyszeń, zakładów produkcyjnych i usługowych, księgi zawierają także inne informacje dotyczące urzędów, spraw komunalnych (takich jak usuwanie śmieci, trzepanie dywanów, podatek od psów).
   W planach Elbląskiej Biblioteki Cyfrowej jest digitalizacja kolejnych tytułów prasowych, nie związanych już stricte z Elblągiem. Na digitalizację i udostępnienie on-line czekają również dalsze materiały regionalne (dotyczące m. in. Żuław). W dalszej perspektywie planowana jest digitalizacja słowników, encyklopedii, leksykonów i kompendiów z różnych dziedzin wiedzy.
   Obecnie Elbląska Biblioteka Cyfrowa, funkcjonująca od czerwca 2008 roku, plasuje się na 11. miejscu pod względem ilości publikacji w porównaniu do innych bibliotek cyfrowych (według rankingu Federacji Bibliotek Cyfrowych).