8 czerwca miasto wystawiło na sprzedaż dwie nieruchomości: lokal użytkowy o powierzchni 500 m kw., które od lat stoi puste po wyprowadzce stąd oddziału banku PKO BP oraz dwie działki znajdujące się przy ul. Przy Bramie Targowej, naprzeciwko I LO, przeznaczone pod zabudowę mieszkaniowo-usługową. Wszystkie nieruchomości znalazły swoich nabywców.
W przetargu na zakup lokalu po banku wystartował tylko jeden oferent. Spółka partnerska, założona przez sześcioro elbląskich lekarzy, co oznacza, że wkrótce w tym miejscu może powstać przychodnia zdrowia (w planie zagospodarowania przestrzennego ten teren jest przeznaczony pod zabudowę mieszkaniową z funkcjami usługowymi). Cena wywoławcza wynosiła 960 tys. złotych i została podbita przez uczestnika przetargu o jedno tzw. postąpienie, czyli do 970 tys. zł.
W licytacji dwóch miejskich działek przy ul. Przy Bramie Targowej, wzięło udział trzech oferentów, którzy mocno licytowali. Cena wywoławcza nieruchomości o łącznej powierzchni 1,6 tys. m kw. wynosiła 493 tys. zł, a zwycięzcą okazała się elbląska firma Zakład Usług Budowlanych Mytych, oferując 650 tys. zł.
Lokal po banku znalazł nowego właściciela (fot. Michał Skroboszewski, archiwum potEl.pl)
Teren przy ul. Przy Bramie Targowej, wystawiony na przetarg, jest częścią Starego Miasta, więc objęty jest ochroną konserwatorską. Inwestor będzie musiał uzgadniać szczegóły inwestycji z wojewódzkim konserwatorem zabytków, a przed przystąpieniem do prac przeprowadzić badania archeologiczne na swój koszt.
Plan zagospodarowania przestrzennego wskazuje, że dopuszczalna jest tu zabudowa mieszkaniowa wraz z nieuciążliwymi usługami (handel i gastronomia) oraz biurowa. „Należy odtworzyć rysunek sylwety miasta zbliżony do historycznego – głównie poprzez budowę nowych domów o tradycyjnych gabarytach i harmonijne zestawienie nowej zabudowy z dawną architekturą monumentalną. Kamienice należy projektować w indywidualnych, współczesnych formach architektonicznych, eliminując styl historyzujący; dopuszcza się możliwość stosowania historycznego detalu, w sposób nie sugerujący, że kamienica jest obiektem zrekonstruowanym lub oryginałem z określonej epoki stylowej. Projektowana architektura musi nosić znamię czasu i miejsca, w którym powstała, a jednocześnie wykazywać się uniwersalnymi walorami estetycznymi – czytamy między innymi we wskazaniach konserwatora zabytków
