Kaniczki Wieś od 1250 r. należała do biskupstwa pomezańskiego. W 1378 r. za zasługi dla kapituły nadano ją Piotrowi Staroście. Było wtedy we wsi dwadzieścia gospodarstw, w tym dwa uprzywilejowane, bo zwolnione były z czynszu i służby. Wojny jak i powodzie spowodowały, że w połowie XVI w. pozostały tylko dwa gospodarstwa zasiedlone przez gospodarzy o polskobrzmiących nazwiskach: Bartliński i Krótki. Wały były podnoszone i umacniane, po raz ostatni na tym odcinku dokonano tego w latach 1962-1965.
W celu ponownego zagospodarowania tych terenów w XVI w. sprowadzono tu również mennonitów z żuław malborskich. Osadnicy uzyskali długoterminowe kontrakty, a w 1788 r. przyznano im prawo do dziedziczenia ziemi, w pierwszej też kolejności zostali uwłaszczeni z chwilą wprowadzenia reform uwłaszczeniowych.
Szkoła w Kaniczkach została powołana w 1945 r. Z dawnych czasów zachował się cmentarz mennonicko-ewangelicki. Natomiast dawny dom podcieniowy pochodzący z połowy XVIII w. został przeniesiony w 2014 r. do miejscowości Wielka Nieszawka koło Torunia, gdzie znajduje się skansen olęderski - mennonicki.
Dom podcieniowy w Kaniczkach
Poprzednią nazwę miejscowości Kankenau, nadaną w 1938 r., zmieniono na obecną w 1947 r. W poprzednich okresach stosowano też takie określenia nazw jak: Kunczken, Canitcz, Konnitzky, Canizken, Konitzken, Kanitzken, Kanitzke, Kanicki, Ouwe, Au, Konitzky, Kunzendorf, Canitzken, Kunkowo.
Olszanica
Wieś nosi tę samą nazwę jak jedna z dzielnic Krakowa. Obecna nazwa funkcjonuje od 1945 r., kiedy przybyli tu osadnicy z Podkarpacia.
Przywilej lokacyjny wieś otrzymała w 1575 r., jej mieszkańcy zajmowali się hodowlą... bobrów oraz sokołów. Kiedyś uprawiano tu, tak jak i w innych pobliskich miejscowościach, również tytoń, obecnie w miejscowości istnieją dwie kopalnie piasku.
Po poprzednich mieszkańcach zachował się cmentarz menonicki, uznany za najładniejszy tego typu w powiecie kwidzyńskim.
Poprzednią nazwę Ellerwalde zmieniono w 1947 r. Poprzednio występowały też inne miana: Orglik, Orlik, Olszynki.
Karpiny Jest to wieś odnotowana pod koniec XVI w. jako Polska Wieś. W następnym wieku, po przybyciu to osadników z Turyngii, zmieniono nazwę na Treugenkohl. Wieś leży niedaleko Wisły, często była zagrożona powodzią, dlatego mieszkańcy musieli pełnić też funkcję strażników wałowych.
Obecna nazwę wieś otrzymała po 1945 r., przed wiekami określano ją także jako Motyliniec.
