Warownia w miejsce lasu
Inicjatywa budowy zamku w Malborku wyszła od mistrza krajowego Zakonu Teodoryka Gatrislbego i komtura Dzierzgonia Hermana von Schoenberga. Zamek miał stanowić siedzibę mistrza krajowego. W końcu lat 70. XIII w. wycięto rosnący tam las i w 1280 r. zaczęto wznosić pierwsze obiekty. Pierwszym zamieszkującym tu komturem był Dytryk von Regenstein. Zamek nazwano Sanct Marienburch - Zamek św. Marii.
Warownia składa się z trzech części: Zamku Niskiego, Średniego i Wysokiego. Zwiedzanie zaczynamy od zamku średniego, gdzie poprzez most nad dawną fosą (obecnie pozbawioną wody) wkraczamy na teren dawnej siedziby Wielkich Mistrzów, jakim ten obiekt stał się w 1309 r. i był nim do 1457 r. Pierwszym urzędującym w zamku Wielkim Mistrzem po jego przeprowadzce z Wenecji był Zygfryd von Feuchtwangen.
Zamek nie został od razu wybudowany w obecnej formie. Był wznoszony stopniowo, często przebudowywany i dostosowywany do aktualnych potrzeb.
W pierwszej kolejności powstało skrzydło północne zamku wysokiego, a następnie zachodnie i południowe. Zadbano także o potrzeby higieniczne i powstał dansker (danzker), a inaczej gdanisko, czyli droga do ówczesnego wychodka, prowadziła ona z zachodniego narożnika.
Tuż nad wejściem widzimy płaskorzeźbę przedstawiająca Maryję, patronkę Zakonu (fot. autor)
Na terenie budującego się zamku zamieszkiwał komtur Heinrich von Winlowe, sprawujący nadzór nad pracami budowlanymi. Kiedy do Malborka przybył Wielki Mistrz wraz ze swym dworem i zamek ten stał się siedzibą stolicy państwa zakonnego, wzrosły też potrzeby tej siedziby, a wiec przystąpiono do jej rozbudowy, o czym napiszę później.
PO renowacji warowni będzie nieco później. Poważne zagrożenie dla istnienia tego obiektu nastąpiło w końcu XVIII w., kiedy to nadradca rządowy David Gilly (1745-1808) wystąpił z projektem rozbiórki zamku, a z pozyskanej cegły zaproponował budowę magazynów. Projekt ten spotkał się najpierw z protestem poety Maxa von Schenkendorfa na łamach prasy popartym przez opinię społeczną oraz modą na gotyk. Największe prace renowacyjne zamek przeszedł po 1945 r. kiedy to był niemal kompletnie zniszczony w wyniku działań wojennych.
Zamek niski - podzamcze
Zamek niski w przeszłości był częścią gospodarczą, w której mieściły się różne warsztaty pracujące na potrzeby zakonu. Była więc ludwisarnia, siodlarnia, kuszarnia, prochownia, był również karwan czyli zbrojownia, dzisiaj mieści się w nim centrum konferencyjne.
Zamek posiadał też stajnie i spichlerze, obecnie to teren przed bramą prowadzącą do zamkowego muzeum. W sezonie działa tu placówka pocztowa, w której można nadać listy,. Punkt ten stosuje specjalny stały datownik okolicznościowy z rysunkiem nawiązującym do zamku. Wchodząc na teren muzeum na portierni można podstemplować książeczkę turystyczną specjalną pieczątką.
Ciąg dalszy za tydzień
