Pamięci tych, którzy przelewali krew za naszą wolność

Armia Krajowa powstała 14 lutego 1942 r. z przemianowania Związku Walki Zbrojnej, rozkazem Naczelnego Wodza generała broni Władysława Sikorskiego. Ostatecznie uznany został tym samym wojskowy charakter siły zbrojnej podziemia, armii, jak podkreślał Sikorski w rozkazie: "wszystkich żołnierzy w służbie czynnej w Kraju".
   W 77. rocznicę powstania Armii Krajowej przed pomnikiem jej żołnierzy oraz Polskiego Państwa Podziemnego w Elblągu odbyły się uroczystości z udziałem kombatantów, władz miejskich, parlamentarzystów, przedstawicieli służb mundurowych, organizacji i stowarzyszeń.
   - AK tworzyło zbrojne ramię Polskiego Państwa Podziemnego, które było fenomenem w skali Europy - przypomniał wiceprezydent Elbląga Janusz Nowak. - W żadnym z okupowanych krajów nie powstała tak dobrze zorganizowana struktura. Działania Armii Krajowej wymierzone w okupanta to przede wszystkim: sabotaż, dywersja, wywiad, działania partyzanckie i wreszcie cel główny - przeprowadzenie zwycięskiego powstania powszechnego. Cel ten został podjęty w sierpniu 1944 r. (...) Armia Krajowa to również osobiste przeżycia dla ówczesnych młodych ludzi, którzy nie pogodzili się z wrześniową przegraną - kontynuował. - AK było najwyższą próbą patriotyzmu, heroizmu i braterstwa. Po 1945 r. historia Armii Krajowej ma swój smutny dalszy ciąg w postaci aresztowań, brutalnych przesłuchań, długoletnich kar więzienia i kar śmierci dla żołnierzy podziemia. Obecnie czcimy ich jako żołnierzy niezłomnych. Wspominamy dziś wszystkich żołnierzy Armii Krajowej, którzy przelewali krew za naszą wolność. Cześć ich pamięci!
   W imieniu świadków wydarzeń sprzed lat głos zabrał żołnierz AK, ks. infułat Mieczysław Józefczyk. W liście, który odczytał Ireneusz Ziemiński, wiceprezes Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej koło w Elblągu, zwrócił się do młodych: - Dzisiaj, w 77. rocznicę powstania Armii Krajowej, nieliczne już resztki tych, którym dane było przeżyć wyciągają ręce do młodego pokolenia prosząc i błagając: abyście dla tego największego skarbu na ziemi, Ojczyzny naszej, żyć i pracować umieli, a gdyby zaszła taka potrzeba byście, jak przodkowie wasi, od nieprzyjaciół obronili.
   Zgodnie z ceremoniałem odczytano Apel Pamięci, była salwa honorowa, a pod pomnikiem złożono kwiaty.