Umowę o małym ruchu granicznym między obwodem kaliningradzkim a częścią Pomorza oraz Warmii i Mazur podpisali 14 grudnia 2011 roku w Moskwie szefowie dyplomacji Polski i Rosji, Radosław Sikorski i Siergiej Ławrow.
Porozumienie o małym ruchu granicznym umożliwi wielokrotne przekraczanie granicy polsko-rosyjskiej mieszkańcom stref przygranicznych obu państw oraz przebywanie na terenie strefy sąsiada bez konieczności posiadania wizy. Przepisy wejdą w życie w ostatnim tygodniu lipca.
Kogo obejmie Umowa o ruchu granicznym Po stronie polskiej zmiany obejmą mieszkańców województwa warmińsko-mazurskiego (Elbląg, Olsztyn oraz powiaty elbląski, braniewski, lidzbarski, bartoszycki, olsztyński, kętrzyński, mrągowski, węgorzewski, giżycki, gołdapski i olecki) oraz województwa pomorskiego (Gdynia, Gdańsk, Sopot oraz powiaty pucki, gdański, nowodworski i malborski). Po stronie rosyjskiej strefą przygraniczną będzie cały obwód kaliningradzki.
Całość ustaleń zawartych w umowie, które regulują ruch na granicy Rzeczpospolitej Polskiej z Federacją Rosyjską Duma Państwowa, ratyfikowała 25 maja br. 6 czerwca Rada Federacji, dokonała zatwierdzenia umowy, a 14 czerwca podpis pod nią złożył prezydent Władimir Putin.
Kto otrzyma zezwolenie — Dokumenty zezwalające na wjazd do Polski otrzymają osoby, które wypełnią odpowiednie dokumenty i zamieszkują stale na terenie obwodu kaliningradzkiego minimum trzy lata — tłumaczy zasady Zbigniew Świerczyński z Konsulatu Generalnego RP w Kaliningradzie. — Okres ważności takiego dokumentu wyniesie dwa lata.
Istnieje oczywiście jednak możliwość przedłużenia go o kolejne lata. Według artykułu 3 umowy zezwolenie może być wydane mieszkańcom stref przygranicznych, którzy:
a) posiadają ważny dokument podróży;
b) okażą dokument potwierdzający posiadanie miejsca ich stałego zamieszkania w strefie przygranicznej przez okres nie krótszy niż 3 lata;
c) uzasadnią istnienie powodów do wielokrotnego przekraczania polsko-rosyjskiej granicy państwowej, w szczególności dla podtrzymywania więzi rodzinnych, społecznych, kulturalnych, a także kontaktów ekonomicznych i innych, które według przepisów Państw Stron nie są uznawane za zatrudnienie lub działalność zarobkową.
W artykule 4 zaznaczono, że zezwolenie uprawnia mieszkańca strefy przygranicznej państwa jednej strony do wjazdu i pobytu w strefie przygranicznej państwa drugiej strony każdorazowo do 30 dni, licząc od dnia wjazdu, jednakże łączny okres pobytu nie może przekraczać 90 dni w okresie każdych 6 miesięcy liczonych od dnia pierwszego wjazdu. Przy czym pierwsze zezwolenie wydawane jest mieszkańcowi strefy przygranicznej na okres ważności 2 lat, lecz nie dłuższy niż okres ważności dokumentu podróży. Kolejne zezwolenia wydawane są na okres ważności 5 lat, lecz nie dłuższy niż okres ważności dokumentu podróży, pod warunkiem, że osoba wnioskująca korzystała z poprzedniego zezwolenia zgodnie z Umową oraz przepisami dotyczącymi wjazdu i pobytu na terytorium państwa strony, którego właściwy organ wydał zezwolenie.
Cała treść umowy została opublikowana na portalu Ministerstwa Spraw Zagranicznych.
