Portal podaje też, że klon jawor ma szare pędy i pąki o oliwkowozielonych, brązowo obrzeżonych łuskach, które bocznie odstają od pędów. Drzewo cechują 3-5-klapowe liście, które mogą mieć do 15 cm długości i żółtawozielone kwiaty.
E-katalog roślin wskazuje, że klon jawor kwitnie w maju, a owocuje w sierpniu. Do jego walorów należą ładne, jesienne zabarwienie i odporność na zanieczyszczenia. Jest doskonałym drzewem alejowym, polecanym do nasadzeń miejskich i parkowych.
Według Otwartej Encyklopedii Leśnej, jego kora jest szarobrązowa u młodszych, a jasnoszara u starszych przedstawicieli gatunku. Klon jawor kwitnie w wieku 25-30 lat, w drzewostanie ok. 40 roku życia. Przestaje rosnąć, gdy osiąga 100 lat, a żyje 300. Rozmnaża się z nasion i łatwo odnawia się z samosiewu. Warto zaznaczyć, że jego drewno jest cenione w przemyśle meblowym. Na stronie czytamy, że jest ono „rozpierzchłonaczyniowe, bielaste, barwy żółtawobiałej, połyskujące, dość lekkie, twarde i mocne, lecz niezbyt trwałe”.
Gdzie spotkamy drzewo? Encyklopedia Leśna zaznacza, że miejscem jego występowania jest „południowa i środkowa Europa (bez centralnej i południowej Hiszpanii, Wysp Brytyjskich i zachodniej oraz północnej Francji), Kaukaz i Azja Mniejsza. Gatunek górski (maks. do 1980 m n.p.m.) ze stanowiskami na niżu przy północnej granicy zasięgu. W Polsce najbardziej częsty na południu, zwłaszcza w górach (maks. do 1570 m n.p.m.), rzadszy w środkowej i północnej części kraju, nie występuje naturalnie na północnym wschodzie”. Portal dodaje, że to jedyny lasotwórczy gatunek z trzech występujących w Polsce klonów.
- Ten gatunek występuje także w lasach Nadleśnictwa Elbląg – mówi Jan Piotrowski. - Najczęściej można go znaleźć w dolinach potoków i na skarpach wąwozów. Klon jawor stanowi domieszkę urozmaicającą skład gatunkowy naszych lasów – podkreśla leśnik.
