Do Europy przywędrowała ok. 200 lat temu, z okolic Morza Kaspijskiego oraz Czarnego. Główną drogę jej ekspansji były rzeki, pomógł również system szlaków wodnych, który był budowany w tym czasie. W Polsce obecność racicznicy zmiennej odnotowano w pierwszej połowie XIX wieku - w jeziorach suwalskich, w Kanale Augustowskim czy w Zalewie Szczecińskim.
Żyje w wodach słodkich oraz słonawych, osiąga długość do czterech centymetrów. Zanim racicznica na stałe przyczepi się do wybranego podłoża, przechodzi kilka faz rozwoju. Ciekawym stadium jest weliger, czyli planktonowa larwa (za: A. Stańczykowska, K. Lewandowski, "Dreissena polymorpha",
Gatunki obce w faunie Polski, Instytut Ochrony Przyrody PAN).
"DorosÅ‚e osobniki tego gatunku żyjÄ… w dużych skupieniach, przyczepione do twardego podÅ‚oża i siebie nawzajem za pomocÄ… nici bisiorowych. Racicznica osiÄ…ga czÄ™sto duże zagÄ™szczenia (nawet do kilkuset tysiÄ™cy osobników na mkw.) i wywiera ogromny wpÅ‚yw na ekosystem" – czytamy
w opracowaniu przygotowanym przez naukowców Zakładu Zoologii Bezkręgowców toruńskiego Uniwersytetu Mikołaja Kopernika.
Z jednej strony kolonie racicznicy obrastają urządzenia hydrotechniczne i zapychają urządzenia wodociągowe. Z drugiej małż ten może przefiltrować ogromne ilości wody w krótkim czasie, oczyszczając ją z zawiesiny. Dzięki temu zbiornik wodny, w którym występuje, staje się mniej mętny, a światło może docierać głębiej, na jego dno, co pomaga w rozwoju roślin.
"Małże te majÄ… także duże znaczenie w funkcjonowaniu ekosystemów wodnych dziÄ™ki kumulacji różnych zwiÄ…zków wychwytywanych z przefiltrowanej wody i wbudowywanych w ich ciaÅ‚a i muszle. SÄ… to zarówno biogeny (N [azot – red.] i P [fosfor – red.]), jak i metale ciężkie, które w ten sposób usuwane sÄ… na pewien czas z obiegu wody" – czytamy
na stronie IOP PAN. Zdjęcie użyte w artykule pochodzi
z zasobów Wikimedia Commons. 
