Krzyżodziób występuje w Europie, Ameryce Północnej, części Azji i w północnej Afryce.
Samce tego gatunku, jak podaje medianauka.pl, mają czerwone upierzenie, brunatne są ich skrzydła i ogon. Samice są szare, mają żółty lub pomarańczowo-zielony nalot na głowie i kuprze. Samica "od spodu jest żółta, tył biały z kreskowaniem". - czytamy na portalu. Ptak ma duży, charakterystyczny dziób, który jest na końcu skrzyżowany.
„Dziób krzyżodzioba świerkowego jest przystosowany do rozłupywania łusek szyszek świerka. Zostawia po sobie charakterystyczne ślady żerowania: podłużnie rozłupane szyszki świerka” - czytamy na ekologia.pl.
Według Encyklopedii leśnej, krzyżodziób świerkowy osiąga 15-17 cm długości ciała, waży 26-51 g. Ptak zakłada gniazda na drzewach, w których przebywa już od stycznia aż do lipca. W menu krzyżodzioba znajdują się nasiona drzew iglastych, bezkręgowce i jagody.
Jeśli chodzi o rozmnażanie, to ptak niekiedy wyprowadza dwa lęgi w roku, a to zależy od obfitości szyszek świerkowych, na co wskazuje medianauka.pl. Pierwszy lęg trwa od grudnia lub stycznia do marca, niekiedy nawet do maja. Samica składa 3-4 jaja, które wysiaduje ok. 2 tygodnie. „Samica składa w gnieździe jaja podczas największych mrozów. Dzieje się tak ze względu na obfitość pokarmu w tym czasie” - podaje medianauka.pl.
Według Encyklopedii leśnej, liczebność krzyżodzioba w Polsce szacuje się na 2500-10000 par. Jest to gatunek objęty ochroną ścisłą.
- Krzyżodzioba świerkowego spotkamy w czasie migracji na Mierzei Wiślanej i Wysoczyźnie Elbląskiej – mówi Jan Piotrowski z Nadleśnictwa Elbląg. - Wtedy można zaobserwować ich całkiem spore ilości – dodaje leśnik.
