- Jastrząb to średniej wielkości ptak szponiasty, bowiem dorasta do 65 cm długości ciała, przy czym samce są wyraźnie mniejsze od samic i ich maksymalna długość ciała może wynosić do 56 cm. Spotkać go można w całym kraju, choć jest gatunkiem nielicznym, a jego populacja w Polsce jest szacowana na około 6-7 tys. par lęgowych. Należy do gatunków osiadłych w naszej strefie klimatycznej - czytamy na portalu ekologia.pl.
Spotkamy go w drzewostanach blisko łąk oraz pól uprawnych, to tam może łatwo upolować ofiary. Żywi się przede wszystkim ptakami, ale jada także gryzonie czy owady, na jego menu wpływ ma przede wszystkim pora roku.
- Jastrzębie, jak na łowców przystało, wiodą dość skryty tryb życia i nie wydają przez większość roku za wiele dźwięków. Jednak teraz, na przełomie stycznia i lutego, zaczynają tokowanie, dlatego przebywając na skraju lasu czy blisko śródpolnych zadrzewień, możemy usłyszeć jastrzębie kwilenie – opowiada Jan Piotrowski z Nadleśnictwa Elbląg. Leśnik mówi także, że przez mało wprawne osoby jastrząb czasem jest mylony z myszołowem. – Jastrzębie w odróżnieniu od myszołowów najczęściej polują z zasiadki, obserwując okolicę z wysokiego drzewa na skraju lasu, słupa czy płotu. Ptak rzadko poluje nurkując, tak jak to najczęściej czynią myszołowy. Można też go spotkać w środku lasu, siedzącego na gałęzi czy też czynnie polującego na mniejsze od siebie ptaki czy gryzonie – mówi leśnik.
Widok szybko i bardzo sprytnie poruszającego się pomiędzy gałęziami dużego drapieżnika to zawsze niezapomniane doświadczenie. Warto zaznaczyć, że dawni Słowianie używali jego piór czy szponów przypinając je sobie do odzienia jako atrybuty przydające im jastrzębich właściwości. Kobiety używały głowy jastrzębia jako amuletu miłosnego, mającego przyciągnąć pięknego młodzieńca.
- Uważano także, że w zaświatach dusza dorosłego człowieka objawia się jako jastrząb siedzący na gałęzi – dodaje Jan Piotrowski.
