Ten niewielkich rozmiarów ptak (długość ciała do 31 cm, masa do 330 g –
podaje Encyklopedia Leśna) zamieszkuje tereny podmokłe, czyli wilgotne łąki, torfowiska, pola uprawne, brzegi wód. Zimuje w cieplejszych, południowych rejonach, po czym dość wcześnie wraca do kraju. Czajkę można dostrzec nawet pod koniec lutego, dlatego uważana jest za jeden z symboli nadchodzącej wiosny.
Po powrocie czajki rozpoczynają gody, które przyrodnicy opisują jako widowiskowe i niebanalne.
"Samce czajki podczas sezonów godowych wykonują powietrzne akrobacje nad rewirami lęgowymi. Wznoszą się w powietrze, obracają, a potem gwałtownie nurkują w dół. Podczas lotów godowych głośno nawołują. Te ewolucje to ostrzeżenie dla konkurentów i niebanalny sposób na zwabienie towarzyszek" – informuje
portal ekologia.pl.
Później przychodzi czas na przygotowanie gniazda. To prosta konstrukcja: zagłębienie w ziemi wyścielone trawą, w którym w kwietniu - maju samica złoży cztery jaja. Będzie je wysiadywać na zmianę z samcem przez ok. trzy tygodnie (za
Encyklopedia Leśna).
"Co ciekawe jeden samiec może posiadać aż cztery partnerki - nie jest to jednak regułą i często skupia się na wychowaniu potomstwa tylko z jedną samicą" – czytamy
na stronie dolnośląskiego rezerwatu Stawy Milickie. Czajka jest również zagniazdownikiem, co oznacza, że pisklęta tego gatunku są w stanie szybko opuścić gniazdo.
- Wykluwają się pokryte puchem i praktycznie w ciągu kilku godzin są w stanie opuścić gniazdo. Przez pierwsze tygodnie życia pozostają pod opieką rodziców, którzy chronią je przed napastnikami – tłumaczy Jan Piotrowski z Nadleśnictwa Elbląg.
Czym żywi się czajka?
- Ptak ten zjada owady, pajęczaki, ślimaki, czasami rośliny – dodaje leśnik. - U nas można ją zaobserwować m.in. na Żuławach.
