Dziesięć lat istnienia szkoły to, obiektywnie rzecz biorąc, okres niedługi. Dziesięć naborów do szkoły, sześć studniówek, pięć roczników absolwentów. Niemniej jednak dziesięć lat to okres, w którym dokonać można wielu rzeczy, zdałoby się, niemożliwych. Stać się szkołą cenioną w Polsce, odnoszącą sukcesy na konkursach zarówno ogólnopolskich, jak i międzynarodowych. Szkołą, która ciągle się rozwija: posiadającą nowoczesne pracownie artystyczne i najlepszych nauczycieli. Zachęcamy do śledzenia cyklu, który w ciągu jubileuszowego roku 2018 pokaże sylwetki nauczycieli i absolwentów szkoły, zaprezentuje pracownie i ich osiągnięcia. Dziś – sylwetki Pauli Świtek i Konrada Dydzińskiego – pierwszych absolwentów szkoły. Oto, jak wracają pamięcią do czasu spędzonego w Liceum Plastycznym:
„Wspominając cztery lata spędzone w murach Liceum Plastycznego w Gronowie Górnym z perspektywy pierwszych absolwentów, dostrzegamy, jak wielkie dokonały się zmiany zarówno pod względem możliwości przestrzennych, jak i w świadomości nauczycieli oraz uczniów. Jako pierwszy rocznik byliśmy naocznymi świadkami rozwoju szkoły i powstawania nowych pracowni, lecz to, co tworzy atmosferę tego miejsc, to przede wszystkim nauczyciele oraz pracownicy. Możemy śmiało powiedzieć, że trafiliśmy na niezwykle kreatywnych ludzi, którzy zaszczepili w nas zainteresowanie sztuką. Każdy z nich zapisał się w sposób szczególny w naszych wspomnieniach, Pan Zbigniew Chrostek ze swoim ironicznym, ciepłym uśmiechem podczas korekty, Pani Ola Hońko stale motywująca do nowych wyzwań artystycznych, powtarzająca - Wody dolej! Pani Roma Jaruszewska dążąca do perfekcji czy Pan Ryszard Zumkowski kierujący w naszą stronę pamiętne Ładne, ale mnie się nie podoba podczas prezentowania naszych prac, niekoniecznie trafiających w jego gust. Czas spędzony w Plastyku to bez wątpienia okres, który wyznaczył nam ścieżki życia, a niezaprzeczalnie nadrzędną wartością, jaką zyskaliśmy w tym czasie, są przyjaźnie, które trwają do dnia dzisiejszego, o czym świadczy wspólnie stworzony przez nas niniejszy tekst.”
Paula Świtek i Konrad Dydziński
PAULA ŚWITEK Historyk sztuki i pedagog. Absolwentka Liceum Plastycznego w Gronowie Górnym, lata 2008-2012. Specjalność techniki graficzne, pracownia Ryszarda Zumkowskiego. W latach 2012-2015 ukończyła studia I stopnia na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Gdańskiego, kierunek Historia Sztuki, Zakład Sztuki Nowoczesnej, pod kierunkiem dra Jacka Friedricha. 2015-2017 to studia II stopnia, Wydział Historyczny, Uniwersytet Gdański, kierunek Historia Sztuki, Zakład Sztuki Średniowiecznej, prof. UG, dr hab. Tomasz Torbus. W latach 2015-2016 studia podyplomowe, przygotowanie pedagogiczne, Elbląska Uczelnia Humanistyczno-Ekonomiczna. W latach 2013-2017 studia I stopnia na wydziale Nauk o Zdrowiu, kierunek pielęgniarstwo, Elbląska Uczelnia Humanistyczno-Ekonomiczna. Obecnie w trakcie studiów II stopnia, wydział Nauk o Zdrowiu, kierunek pielęgniarstwo Elbląska Uczelnia Humanistyczno-Ekonomiczna.
Nauczyciel historii sztuki oraz przedmiotów artystycznych w Akademickim Gimnazjum i Liceum dla młodzieży Magellanum w Gdańsku. Pielęgniarka w Centrum Radioterapii i Usprawniania w Elblągu.
Paula Świtek (fot. nadesłane)
Obszar zainteresowań artystycznych podjętych w pracach dyplomowych to powojenna sztuka Trójmiasta oraz architektura okresu średniowiecza. Tworzy obrazy na pograniczu realizmu i grafiki, inspirowane ciałem ludzkim. Bazuje na mocnych kontrastach światłocieniowych.
KONRAD DYDZIŃSKI Absolwent Liceum Plastycznego w Gronowie Górnym, lata 2008-2012. Specjalność techniki graficzne, pracownia Ryszarda Zumkowskiego.
W 2017 roku ukończył studia II stopnia na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Gdańskiego, kierunek Historia Sztuki. W pracy dyplomowej napisanej pod kierunkiem dra Huberta Bilewicza podjął temat życia artystycznego Trójmiasta w latach 80. XX wieku wraz z funkcjonującymi na tym terenie galeriami przykościelnymi.
Jego pasją jest fotografia, która ma również swoje odzwierciedlenie w dotychczas podejmowanych zajęciach. Współpracuje z trójmiejskimi instytucjami kultury, jak Centrum Sztuki Współczesnej Łaźnia czy Europejskie Centrum Solidarności w Gdańsku.
