Kierowcy: dają nam żółte kartki, zamiast rozwiązać problem (aktualizacja)

Znam takie osoby, które mając do sklepu kilkaset metrów, muszą tam dojechać samochodem (i nie mają 15-osobowych rodzin i zakupów o wadze 40 kg). Jakoś tak się dziwnie składa, że kręgosłup mają do wymiany. Co drugi chyba kierowca jest otyły lub z nadwagą, bo po iluś latach nieustannego korzystania z auta w każdej sytuacji życiowej człowiek nie jest w stanie wyobrazić sobie życia bez niego. I wiecie co? To nie jest wolność, jak to mówią kierowcy. To jest niewolnictwo. Rozumiem, że auto było kiedyś wyznacznikiem statusu, można się było z nim obnosić (choć to ciągnęło burakiem), ale teraz?

Wiesz co? Weź se wolno zapieprzaj do sklepu jak lubisz, ale innym życia nie układaj.

Układa innym życie ten, który innym je utrudnia poprzez uciążliwe obstawianie samochodem wszystkich wolnych (jeszcze) miejsc, które nie służą do parkowania.