Dawno temu Elbląg... znów stał się miastem garnizonowym

12
23.03.2013
Dawno temu Elbląg... znów stał się miastem garnizonowym
Elbląski ratusz w zimowej scenerii
Dzisiaj w południe o godzinie 12 do naszego miasta przybywa batalion 148 Pułku Piechoty i obejmuje w Elblągu nowy garnizon*. W ten sposób spełni się życzenie naszych mieszkańców. Elbląg stanie się znów miastem garnizonowym.
Nie będzie jakiegoś specjalnego uroczystego powitania. Jedynie bogato ozdobione flagami miasto zapowie to radosne wydarzenie. Marsz z dworca do koszarów nastąpi w ciszy i bez śpiewu, wymaga tego od nas stan wojny, w jakim się obecnie znajdujemy. Mamy nadzieję, że garnizon będzie dobrze czuł się w murach naszego miasta i wśród naszych mieszkańców i że spełnią się wszystkie marzenia, których Elbląg wyczekuje jako miasto garnizonowe. (ENN, poniedziałek, 15.03.1915 r.)
   * Garnizon Elbląg przed II wojną światową należał do Okręgu Wojskowego nr 1 – Prusy Wschodnie – Wikipedia.
   
   Zmarł nadinspektor Staebe
   
Zmarł nadinspektor policyjny Erich Staebe, który jak wiadomo od dłuższego czasu zmagał się z chorobą. Śmierć przerwała jego dobrze zapowiadającą się zawodową karierę. Mężczyzna zmarł w wieku zaledwie 41 lat (ENN, poniedziałek, 15.03.1915 r.)
   
   Surowa kara
   
Przed sądem wojennym w Olsztynie (niem. Allenstein) pracownik spedycyjny Paul Gajewski z Elbląga odpowiadał za uszkodzenie ciała i fizyczny atak na swojego przełożonego. Oskarżony został skazany na dziesięć lat i jeden miesiąc więzienia. (ENN, piątek, 19.03.1915 r.)
   
   „Ptasznik z Tyrolu” w teatrze miejskim
   
„Der Vogelhaendler” („Ptasznik z Tyrolu”)* wciąż zalicza się do ulubionych operetek ostatnich czasów. Od jego prapremiery, która miała miejsce w 1891 roku w Wiedniu, „Der Vogelhaendler” wystawiony był na wszystkich lepszych scenach, a niektóre występujące w nim motywy stały się z czasem bardzo popularne, jak np. piosenki Adama „Gruess euch Gott, alle miteinander” („Niech Was wszystkich Bóg pozdrowi”) czy „Gdy moja Anna miała dwadzieścia lat” („Als mein Ahnnerl, zwanzig Jahr”) z rymem końcowym „Słowiku, zaśpiewaj, śpiewaj jeszcze raz, raz jeszcze” („Noch einmal, noch einmal, singe, sing, Nachtigall”.
   Wczorajszy występ był całkiem niezły i zostałby z pewnością nagrodzony ogromnymi brawami, gdyby nie scena w elektorskim zamku, która przeobraziła się w swego rodzaju błazenadę. Na największe oklaski zasłużyli sobie przede wszystkim: pan Elschner (Vogelhaendler Adam), pan Stauber (baron Weps) oraz pani Wiese-Neumann (Krysia). (ENN, poniedziałek, 22.03.1915 r.)
   * „Ptasznik z Tyrolu” odniósł duży sukces, dając jego autorowi Karlowi Zellerowi sławę kompozytora operetkowego i przedstawiciela operetki wiedeńskiej – Wikipedia.
   
   Projekt budżetu miasta Elbląg
   
Podczas wczorajszego posiedzenia magistrat zajmował się projektem budżetu miasta Elbląg. Z powodu wojny nie da się uchwalić całkowitego budżetu, więc opiewa on na dzień dzisiejszy na kwotę 5 422 000 marek. (ENN, wtorek, 23.03.1915 r.)
   
   Nowy obraz cesarza pędzla Meyera z Elbląga
   
Wiesbadeńska gazeta donosi: „W oknie wystawowym kiosku Metlzera na Wilhelmstrasse wystawiono najnowszy portret cesarza Wilhelma, namalowanego ręką pochodzącego z Elbląga Meyera, który w wielu kręgach znany jest ze swoich licznych obrazów przedstawiających cesarza. Obraz przedstawia cesarza prawie jak żywego w szarym, wojskowym uniformie, ozdobionym Żelaznymi Krzyżami drugiej i trzeciej klasy. Pewne wygranej spojrzenie władcy nie pokazuje, jakoby cesarz miał być zmęczony trudami wojny. W przeciwieństwie do wielu innych reprodukcji.
   Z relacji osób, które miały ostatnio okazję widzieć cesarza, jego wygląd można opisać jako niezwykle świeży.
   „Wiesbadener Zeitung” oznajmia dalej: „Jest to pierwszy oryginalny obraz w naszym mieście, który przedstawia cesarza w kolorze feldgrau ozdobionego Żelaznymi Krzyżami. Dzieło naszego wisbadeńskiego artysty, który potrafi ukazać niezwykłe podobieństwo do władcy [...], zyska z pewnością wielu miłośników. (ENN, wtorek, 23.03.1915 r.)
   * Feldgrau (dosłownie niem. „polowa szarość”) – kolor mundurów armii niemieckiej. Nową barwę testowano od 1907 r., a ostatecznie zaakceptowano ją w lutym 1910 r. Używany do roku 1945 – Wikipedia.
   
   Elbląski Związek Rzemieślników
   
Podczas poniedziałkowego spotkania Związku Rzemieślników Gewerberat z Gdańska (niem. Danzig) prowadził wykład na temat „Jaki udział ma niemiecki przemysł w szczęśliwym zakończeniu wojny?” [...]. Mówca wyliczył udział niemieckiej produkcji i niemieckiego eksportu w rynku światowym. Tyczy się to przede wszystkim przemysłu żelaznego i chemicznego. Mimo, że jesteśmy skazani na import niektórych surowców, to cały świat zależy od naszych gotowych wyrobów z rynku chemicznego. (ENN, wtorek, 23.03.1915 r.)
   
   Publikujemy teksty przypominające wydarzenia z 1915 roku, dziejące się w naszym mieście i okolicach. Dziś wiadomości z marca 1915. Przeglądamy stare numery „Elbinger Neueste Nachrichten”, korzystając ze zdigitalizowanych zasobów Biblioteki Elbląskiej.
   
   
tłum. DK

Najnowsze artykuły w tym dziale Bądź na bieżąco, zamów newsletter

A moim zdaniem... (od najstarszych)

W którym dokładnie miejscu stał ten ratusz ze zdjęcia?
(2013.03.23)

info

0  
  0
koło tego hotela arbitera czy jak go tam zowiom jak sie wyjeżdża z hotela z podjazda koło placa słowiańskiego
(2013.03.23)

info

0  
  0
Ratusz stał mniej więcej w tym miejscu, w którym obecnie jest trwanik z pomnikiem Młodego Tezeusza przed Hotelem Arbiter. Stał równolegle do ul. Rycerskiej i frontem do fontanny z Hermannem Balkiem.
ostatni ratusz (2013.03.23)

info

0  
  0
Słusznie prawi; )
(2013.03.23)

info

0  
  0
Płakać się chce kiedy ogląda się te stare zdjęcia. Pięknie było.
(2013.03.24)

info

0  
  0
Dąb którego gałęzie widać po prawej wciąż tam jest.
(2013.03.24)

info

0  
  0
Kiedyś to budowali piękne budynki. Porównajcie ten ratusz wybudowany bodajże w XIX wieku, z obecnym ratuszem koło katedry. Dwa światy. I pomyśleć jacy byli kiedyś architekci. Szkoda, że teraz nie ma takich. Bo możliwości techniczne są obecnie o wiele wyższe niż kiedyś. Tylko fachowców budowlanych, majstrów już teraz takich trudno spotkać.
(2013.03.24)

info

0  
  1
erg - wiedzą błyszczysz, ale słomy z butów ci nie brakuje
(2013.03.24)

info

0  
  1
do 89 roku komuniści niszczyli, a po 89 też psują ale, jak ich nazwać, co się da w naszym pięknym kiedyś mieście.
(2013.03.24)

info

0  
  1
Portrecista Oscar Meyer. Urodził się w Elblągu w 1866 r. Po dłuższym pobycie studyjnym na Bliskim Wschodzie używał nazwiska Oskar Meyer-Effendi, dla odróżnienia się od innych „ Meyerów” . Jednocześnie w "Powszechnym leksykonie sztuki od antyku do współczesności” wydawanym w Lipsku w latach 1908-1950,występuje on jako „ Oscar Meyer-Elbing” . Wykonał wiele obrazów dla tureckiego sułtana a z czasów pobytu w Konstantynopolu, pisał relacje dla elbląskiej „ Gazety Staropruskiej” . Później osiadł w Wiesbaden i tam prawdopodobnie zmarł. Jego obrazy znajdują się dzisiaj w Muzeum w Wiesbaden, w Moguncji i w Luksemburgu. - Mała uwaga: link sygnujący ten tekst jest taki jak w podpisie i jest zalogowany. Inne tego rodzaju linki, ponadto niezalogowane - należą do innych forumowiczów. Stąd uwaga o słomie w butach ani ziębi ani grzeje.
erg. (2013.03.24)

info

0  
  0