– Poezja była we mnie zawsze, ale zaczęłam pisać dopiero, kiedy zostałam stypendystką ZUS-u. W szkole średniej zajmowałam się pisaniem tekstów rymowanych do kabaretu. W latach 70. w Lecie z Radiem Krzysztof Kolberger czytał „Strofy dla Ciebie”. Z utęsknieniem czekałam na jego „Strofy”, ponieważ miałam wrażenie, że czyta je specjalnie dla mnie. I to on wzbudził we mnie miłość do poezji. Jednak wciąż nie myślałam o pisaniu. Pierwsze kroki pisarskie podjęłam, będąc na emeryturze. Zaglądałam na strony poetyckie, gdzie ludzie szlifowali swój warsztat – wspomina autorka. – Kiedy mój warsztat był już sprawniejszy, zapisałam się na stronę goldenline, gdzie gromadzą się ludzie o określonych zainteresowaniach, m.in. poeci oraz wydawcy. Po pewnym czasie zgłosiło się do mnie dwóch wydawców – z Wrocławia i Londynu.
Autorka utożsamia się z poezją, którą tworzy. – Są to moje myśli, tak odczuwam, odbieram świat, to są moje emocje. Nie mogę sobie z nimi poradzić, póki ich nie przeleję na papier – wyznaje.
Wiersz zatytułowany „Życie to teatr” z niniejszego tomu zajął drugie miejsce w Ogólnopolskim konkursie wierszy o życiu.
W wierszach Zofii Szydzik pojawia się sporo odwołań do żeglarstwa, krajobrazów mazurskich, żuławskich. Ponadto są wiersze o tematyce miłosnej – o różnych jej odcieniach.
Drugi tomik Zofii Szydzik, który poświęcony będzie kartom Tarota, już w przygotowaniu.
Najnowsze artykuły w tym dziale
Bądź na bieżąco, zamów newsletter
