Centrum zainteresowania prac Wiktorii Strzałkowskiej wydaje się przede wszystkim istota ludzka w swoim wymiarze fizycznym, ale również duchowym, kryjącym się pod cielesną powłoką.Dowód pogłębionego namysłu nad człowiekiem - jako motywem prac - stanowią liczne portrety, poddane zabiegom estetyzacji i geometryzacji, ustrukturalizowane, a czasem oniryczne. Emanują one niezwykłą aurą i zachwycają subtelnością oraz oszczędnym i precyzyjnym dobieraniem środków wyrazu.
W swoich pracach Wiktoria Strzałkowska poddaje analizie nie tylko postać ludzką, ale również czynniki, które odmieniają jej fizjonomię, nadając za każdym razem odmienny charakter. Najważniejszym z nich jest niewątpliwie światło, które modyfikuje wygląd twarzy i ciała, uwypukla niektóre elementy – inne - ukrywając. Portretowana postać staje się „zakładnikiem” nieuchwytnego światła, które, choć jest nienamacalne, to jednak posiada potężną moc kształtowania obrazów i budowania nastroju.
Człowiek przedstawiany w pracach Wiktorii wydaje się równie nieuchwytny i niemożliwy do zgłębienia, jak otulające go światło. Jest w tej swojej „osobności” i odrębności niezwykle piękny i zagadkowy.
W swoich pracach Wiktoria Strzałkowska poddaje analizie nie tylko postać ludzką, ale również czynniki, które odmieniają jej fizjonomię, nadając za każdym razem odmienny charakter. Najważniejszym z nich jest niewątpliwie światło, które modyfikuje wygląd twarzy i ciała, uwypukla niektóre elementy – inne - ukrywając. Portretowana postać staje się „zakładnikiem” nieuchwytnego światła, które, choć jest nienamacalne, to jednak posiada potężną moc kształtowania obrazów i budowania nastroju.
Człowiek przedstawiany w pracach Wiktorii wydaje się równie nieuchwytny i niemożliwy do zgłębienia, jak otulające go światło. Jest w tej swojej „osobności” i odrębności niezwykle piękny i zagadkowy.
Najnowsze artykuły w tym dziale
