To był blues!

Takiej okazji nie można było przegapić, nie zdziwiło mnie więc, że pomimo środka tygodnia, publiczność obficie wypełniła mury klubu. Około 20:20 na scenie pojawili się prowodyrzy tego zamieszania. Dave Herrero swoją przygodę z muzyką rozpoczął w wieku 18 lat. Dziś jest uznanym wokalistą, gitarzystą, kompozytorem i producentem współtworzącym chicagowską scenę bluesową. Na koncerty w Polsce przyjechał wraz z zespołem w składzie: Felix Reyes – gitara, Ed Strohsahl – bas, Mark Diffenderffer – perkusja. Już pierwsze dźwięki jakie usłyszeliśmy tego wieczoru zrodziły przekonanie, że będzie dobrze. I tak właśnie było, z każdym kolejnym utworem coraz lepiej. Dave Herrero wraz z Felixem Reyesem serwowali świetne bluesowe riffy i kapitalne solówki. Duża w tym zasługa bardzo dobrego i przemyślanego brzmienia, ale też znakomitego feelingu, jakim dysponowali obaj muzycy. Sekcja rytmiczna doskonale uzupełniała ten gitarowy duet prowadząc go perfekcyjnie przez kolejne numery. W trakcie jednego z utworów Diffenderffer założył na oczy opaskę do spania, po czym zagrał znakomite solo. Od kawałków dynamicznych, przez rockowe ballady, po nieco mocniejsze numery – przekrój stylistyczny w obrębie gatunku mógł satysfakcjonować. Dave z pełnym zaangażowaniem wyśpiewywał kolejne wersy tekstów, pokazując, że dysponuje świetnym głosem i niemałymi umiejętnościami. Z całego zespołu biła czysta radość z grania i zabawy muzyką. Znakomicie nawiązali kontakt z publicznością, w czym brylował szczególnie Herrero. Z czasem wytworzyła się kapitalna interakcja dodając do znakomitej warstwy muzycznej sporą dawkę humoru. Nie grali długo, z pewnością nie tak długo jakbyśmy tego chcieli. [fotoc]
Dali się oczywiście namówić na bisy dzięki czemu ta bluesowa wieczerza potrwała nieco dłużej. Dave Herrero & The Hero Brothers Band dali rewelacyjny koncert, którego niezaprzeczalnymi atutami był świetna muzyka i fantastyczna atmosfera. Pod tym drugim względem to chyba jeden z najsympatyczniejszych koncertów w tym roku. Co ważne, według zapowiedzi zespół przetarł szlaki dla kolejnych amerykańskich bluesmanów, których będziemy w niedługim czasie mogli obejrzeć i posłuchać w Mjazzdze. I bardzo dobrze.

Tomasz Sulich