Po, nieco przydługawym, wstępie wprowadzającym publiczność w tajniki konkursu im. Wienawskiego oraz w muzyczne osiągnięcia Pauli Preuss na scenie pojawiła się sama ona. Najpierw solo wykonała utwór Jana Sebastiana Bacha „Chaconne”. Utwór wybitnie solowy, wymagający dużego skupienia grającego, pokazujący cały wachlarz umiejętności muzyka. Tuż po nim na scenie pojawiła się akompaniująca skrzypaczce Bogna Czerwińska-Szymula. Artystki wykonały „Koncert D-dur” Mozarta na skrzypce i fortepian. Kilkunastominutowy dialog skrzypiec i fortepianu zakończyła solowa partia Pauli Preuss.
W przerwie mieliśmy okazję dowiedzieć się co ciekawego przygotowała dla nas Elbląska Orkiestra Kameralna na nadchodzącą jesień. Trzeba przyznać, że zapowiada się to całkiem interesująco.
Po przerwie trzy kolejne utwory. Jako pierwsza trzyczęściowa „I Sonata G-dur” Brahmsa. Utwór o wielu obliczach, charakteryzujący się zmianami nastrojów. Raz spokojny i refleksyjny innym razem wprowadzający nastrój niepokoju. Następnie Karol Szymanowski i „Narcyz” z cyklu „Mity” - niespokojny, z agresywnymi akordami fortepianu i unoszącym się nad tym wprowadzającym pewien element wytchnienia dźwiękiem skrzypiec. A na koniec kompozycja Henryka Wieniawskiego „Wariacje na temat własny”. Rozpoczynający się skrzypcowym intrem, utwór wybitnie pokazujący umiejętności skrzypka, jego technikę i opanowanie, wsparty dosyć prostym fortepianowym akompaniamentem, będącym tylko tłem dla skrzypcowych popisów Pauli Preuss.
Myślę, że miłośnicy muzyki klasycznej i skrzypiec zostali usatysfakcjonowani tym występem. Mi akurat ten repertuar się za bardzo nie podobał, ale przecież nie musiał. Za to jego wykonanie było bardzo dobre. [fotor]
To drugi raz, jak miałem okazję odwiedzić salę koncertową Ratusza Staromiejskiego. Nie wypowiem się na temat jej akustyki, bo dwa diametralnie różne koncerty nie są do tego dobrą podstawą, ale sama sala wydaje się być strasznie bezduszna. Jest kompletnie pozbawiona klimatu i - w moim odczuciu - nie sprzyja odbieraniu muzyki. Zdecydowanie bardziej podobały mi się koncerty muzyki klasycznej w przestarzałej i komunistycznej sali Szkoły Muzycznej czy też pięknej sali u Św. Ducha w budynku Biblioteki Elbląskiej. Niestety, ale w obecnym stanie sala w Ratuszu jest zbyt sterylna i zwyczajnie zabiera muzyce atmosferę.
W przerwie mieliśmy okazję dowiedzieć się co ciekawego przygotowała dla nas Elbląska Orkiestra Kameralna na nadchodzącą jesień. Trzeba przyznać, że zapowiada się to całkiem interesująco.
Po przerwie trzy kolejne utwory. Jako pierwsza trzyczęściowa „I Sonata G-dur” Brahmsa. Utwór o wielu obliczach, charakteryzujący się zmianami nastrojów. Raz spokojny i refleksyjny innym razem wprowadzający nastrój niepokoju. Następnie Karol Szymanowski i „Narcyz” z cyklu „Mity” - niespokojny, z agresywnymi akordami fortepianu i unoszącym się nad tym wprowadzającym pewien element wytchnienia dźwiękiem skrzypiec. A na koniec kompozycja Henryka Wieniawskiego „Wariacje na temat własny”. Rozpoczynający się skrzypcowym intrem, utwór wybitnie pokazujący umiejętności skrzypka, jego technikę i opanowanie, wsparty dosyć prostym fortepianowym akompaniamentem, będącym tylko tłem dla skrzypcowych popisów Pauli Preuss.
Myślę, że miłośnicy muzyki klasycznej i skrzypiec zostali usatysfakcjonowani tym występem. Mi akurat ten repertuar się za bardzo nie podobał, ale przecież nie musiał. Za to jego wykonanie było bardzo dobre. [fotor]
To drugi raz, jak miałem okazję odwiedzić salę koncertową Ratusza Staromiejskiego. Nie wypowiem się na temat jej akustyki, bo dwa diametralnie różne koncerty nie są do tego dobrą podstawą, ale sama sala wydaje się być strasznie bezduszna. Jest kompletnie pozbawiona klimatu i - w moim odczuciu - nie sprzyja odbieraniu muzyki. Zdecydowanie bardziej podobały mi się koncerty muzyki klasycznej w przestarzałej i komunistycznej sali Szkoły Muzycznej czy też pięknej sali u Św. Ducha w budynku Biblioteki Elbląskiej. Niestety, ale w obecnym stanie sala w Ratuszu jest zbyt sterylna i zwyczajnie zabiera muzyce atmosferę.
Najnowsze artykuły w tym dziale
A moim zdaniem...
Recenzja godna litości. .. Żenujące.
Trudno mi sie wypowiadać na temat sali, byłam zajęta muzyką, która była piękna i to prawda, bardzo dobrze wykonana.
szarpidruty i tyle
A wodę z piwnicy już wypompowali hehehe!!!!!
Recenzja na żenującym poziomie. .. chciałbym zauwazyć p. Tomaszu że sala koncertowa pomimo, że "przestarzała i komunistyczna" (co za okreslenia!!!!) ma najlepszą akustykę w miescie i jedną z lepszych w Polsce
czy tam coś napisane jest o złej akustyce sali w Szkole Muzycznej? Nie? Hmmm Czytamy ze zrozumieniem. Sala ma bardzo dobrą akustykę bo pewnie nie projektował jej laik. Ale jej wygląd przypomina eopkę Gierka.
Na pewno fachowiec powinien popracować w Ratuszu nad zagospodarowaniem widowni, nawet amator widzi, że coś tu nie gra, trzeba zapytać sie fachowców. Przez to odbior nawet świetnej muzyki jest wypaczony.
A co z pomieszczeniami na gastronomię, czy klub zapowiadanymi przed otwarciem nowego ratusza?
Piękny koncert!