Verdi bardzo kochał Shakespeare’a. Wcześniej napisał opery o Szekspirowskich bohaterach tragicznych, Makbecie i Otellu, swoje ostatnie dzieło poświęcił jednak najsłynniejszej postaci komicznej stworzonej przez dramatopisarza wszech czasów – wzorowanemu na Żołnierzu Samochwale Falstaffowi (ang. falsestuff ‘fałszywe coś’). Historię monumentalnie grubego, dowcipnego, starego szlachcica, bezczelnego, choć pełnego wdzięku szelmy, kochającego uroki życia rozpustnika i niepoprawnego kłamczucha, który wyznaje miłość dwóm kobietom jednocześnie, a to tylko po to, by zdobyć nieco grosza, reżyser przeniósł do angielskiej wsi z połowy XX wieku.
Obsada:
Ambrogio Maestri jako Sir John Falstaff
LisetteOropesa jako Nannetta, córka Alice i Forda
Angela Meade jako Mrs. Alice Ford
Stephanie Blythe jako Mrs.Quickly
Jennifer Johnson Cano jako Mrs.MegPage
Paolo Fanale jako Fenton
Franco Vassallo jako Ford, mąż Alice (ukrywający się później pod nazwiskiem Fontana)
Soliści, chór i orkiestra The Metropolitan Opera
James Levine dyrygen
Opera (komedia liryczna) w trzech aktach (1893)
Libretto: ArrigoBoito na podstawie dwóch części „Henryka IV” i „Wesołych kumoszek z Windsoru” Williama Shakespeare’a
Przedstawienie trwa około 2 godzin i 50 minut (w tym 1 przerwa).
Edyta Bugowska, rzecznik CSE Światowid
Najnowsze artykuły w tym dziale
Bądź na bieżąco, zamów newsletter
