„Dróżnik” to zabawna i szczera opowieść o przyjaźni między trójką ludzi – zafascynowanym koleją karłem, który nie lubi skupiać na sobie uwagi i za wszelką cenę ucieka przed zainteresowaniem, jakie wzbudza jego 135 cm wzrostu, malarką próbującą dojść do siebie po śmierci kilkunastoletniego synka i rozpadzie małżeństwa oraz spragnionym towarzystwa, czasem wtrącającym się w sprawy innych, właścicielem budki z hot-dogami. Ich losy przecinają się na maleńkiej, opuszczonej stacji kolejowej, w której zamieszkał karzeł, by uciec przed światem.
„Dróżnik” okrzyknięty został najlepszym "niezależnym" filmem roku. I mimo że wszystko jest w nim minimalistyczne - miejsce byle jakie i przeciętność z dnia na dzień – nie oznacza to, że mamy do czynienia z amatorską produkcją. Ten film wyróżnia się swoim klimatem od innych obrazów codzienności, posiada nastrój życia, z pozoru pustego, które jednak ma intensywność. Pokazana prowincja staje się przytulną krainą zaludnioną przez sympatycznych dziwaków, samotność (ta z wyboru) przeradza się w przyjaźń, ponieważ staje się łatwiejsza do zniesienia, jeśli można się nią podzielić z innymi.
Fabuła jest prosta i klarowna - treścią filmu jest życzliwość. Czego nie mówią bohaterowie, dopowiada obraz – zarówno gra aktorska, jak i zdjęcia są znakomite. W 88 minutach seansu nie ma zbędnej minuty.
***
Informacje o imprezach Światowidu i repertuar kina
Najnowsze artykuły w tym dziale
A moim zdaniem...
po raz kolejny szacuneczek dla DKF'owej inicjatywy. No i "Powrot" byl super!