W wyniku działań wojennych w styczniu i lutym 1945 roku elbląskie Stare Miasto zostało zniszczone w 90 procentach. Decyzję o rozebraniu pozostałych ruin podjęto w 1947 roku. Cegły przewieziono do odbudowywanej po powstaniu Warszawy oraz Trójmiasta.
W 1975 roku do Elbląga z Trójmiasta przyjechała Maria Lubocka-Hoffmann. Było to tuż po obronie dyplomu z historii sztuki. W tym też roku Elbląg został miastem wojewódzkim. Marii Lubockiej-Hoffmann nieobce były starania o odbudowę starówki. To ona zadecydowała, że kamienice nie będą wiernie rekonstruowane.
W tym samym roku zorganizowano seminarium, na które zaproszono specjalistów z Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych (prof. Ryszard Semka), z Instytutu Architektury i Urbanistyki Politechniki Gdańskiej (prof. Wiesław Anders) i z Miastoprojektu (dr Szczepan Baum). Na seminarium SARP-u postanowiono stworzyć nowy plan szczegółowego zagospodarowania Starego Miasta. Realizacja projektu trwała trzy lata.
Generalnymi projektantami Starego Miasta zostali Szczepan Baum i prof. Semka. Pod ich okiem nad planami kamienic pracował Zespół Autorskich Pracowni Architektonicznych w Gdańsku. W czasie prac projektanci dbali o zachowanie historycznego układu ulic, historycznej zabudowy frontowej z przedprożami i podziałem na kamienice, liczby kondygnacji, ceramicznego pokrycia dachów, funkcji mieszkalno-usługowej.
Odbudowa Starego Miasta w Elblągu rozpoczęła się w latach 80. Baum i Semka zaprojektowali ponad 140 elewacji elbląskich kamieniczek.
Ryszard Semka studiował na Wydziale Architektury Politechniki Gdańskiej. Dyplom obronił w Katedrze Architektury Monumentalnej. Był dziekanem Wydziału Architektury Wnętrz i Wzornictwa Przemysłowego Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Gdańsku (obecnie Akademia Sztuk Pięknych). Zmarł 11 września, miał 91 lat.
Najnowsze artykuły w tym dziale
Bądź na bieżąco, zamów newsletter
