- W 1910 r. jelenie zostały podarowane cesarzowi Wilhelmowi II przez cesarza Japonii. Zasiedliły one zwierzyniec przy pałacu letnim w Kadynach, to był zagrodzony obszar. Przyszła wojna, ale jelenie przetrwały do naszych czasów i zasiedliły te tereny - historię jeleni opowiada Jan Piotrowski z Nadleśnictwa Elbląg. - Tak się składa, że warunki Wysoczyzny Elbląskiej, przypominają tereny, w których jelenie sika żyją naturalnie na dalekim wschodzie, skąd pochodzą.
Jak dodaje leśnik zwierzynie pomogli przetrwać... myśliwi.
- Gospodarka łowiecka polega m. in. na takim gospodarowaniu populacją aby mogła się rozwijać. Dzięki takiemu działaniu niewielka populacja mogła rozrastać się, w zdrowiu i dobrej kondycji - tłumaczy Jan Piotrowski.
Obecnie na terenie Nadleśnictwa jest około 120 jeleni sika. Dla porównania w Pszczynie (województwo śląskie) jest ich ok. 30- 40, a tamtejsza populacja nie wykazuje tendencji rozwojowych.
Jak rozpoznać jelenia sika? To płochliwe zwierzę ma ciemnoczekoladowe, a nawet czarne ubarwienie, jest dwa razy mniejsze od swojego kolegi- jelenia szlachetnego, ma też mniejsze poroże. Zachowuje plamki na grzbiecie przez cały rok, a samce tego gatunku w okresie godów wydają przeciągły gwizd, dlatego czas ten nazywany jest gwizdowiskiem.
Najnowsze artykuły w tym dziale
Bądź na bieżąco, zamów newsletter
