A moim zdaniem... (od najstarszych)
Chryzantemy
A kiedy wybuchną złotem chryzantemy
i mgły zasnują ziemskie cmentarze
z uczuciem smutku w ciszy zadumie
pójdziemy jak co roku na ziemskie
cmentarze.
Złożymy hołd naszym najbliższym
co żyli na tej ziemi poprzez długie
lata których kochamy dalej choć odeszli
w pamięci naszej los ich pozaplatał.
Znów powracają piękne wspomnienia
dawna miłość szczęście że aż serce
ściska a znicze migoczą jak oczu powieki
z których wzruszenie słone łzy wyciska.
W mroku widzimy ich smutne oczy rozmazane
twarze dziadka babci matki dziś stoją wspólnie
z nami nad swym grobem dla nich te znicze i
przepiękne kwiatki.
Niech im rozjaśnią mroki wieczne by zawsze
mogli znależć do nas drogę powstałeś z prochów
i w proch się obrócisz jak feniks z popiołów
kiedyś tu powrócisz.
Henryk Siwakowski
Skoro z Pana taki rozlewny wypisywacz, to czekam na słowo o kilkudziesięciu tysiącach dzieci, które zginęły w tsunami i wcale nie za swoje grzechy