„Pod rzęsami” Doroty Miśkiewicz

Zgadza się - wrzucam je do jednego wora, gdyż są takimi indywidualnościami, że aż trudno je odróżnić. Przypadkowo byłem "na koncercie" niejakiej Kowalskiej, (albo Nosowskiej?)... Boże zlituj się nad nią! Małe to drobne, dwa włoski na krzyż, dwa guziczki tam, gdzie powinny być piersi, przygarbione to i jeszcze śpiewało w kongurce na głowie. A głos... no cóż, przy talencie Kowalskiej to niektóre chórzystki parafialne mogłyby wykonywać z powodzeniem arie operowe.

Tensamcowyżej.