„Działo się to w Elblągu, dnia 19 kwietnia, w drugim roku trzeciego 1000-lecia, za pontyfikatu Papieża Polaka Jana Pawła II, gdy godność Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej piastował Aleksander Kwaśniewski, a Urząd Premiera RP Leszek Miller – kiedyż czcigodni Ojcowie miasta, w osobach Henryka Słoniny – prezydenta, Andrzeja Kempińskiego – przewodniczącego Rady Miejskiej dokonali wmurowania aktu erekcyjnego inwestycji zrealizowanej w ramach elbląskiego grosza publicznego oraz przy zaangażowaniu funduszy pomocowych Unii Europejskiej. Oby ten most i zbiegające ku niemu drogi dobrze służyły mieszkańcom miasta i wszystkim przyjezdnym na długie lata. Aby zaś pamięć o dzisiejszym wydarzeniu utrwaliła się w kalendarium historii Elbląga, przebieg uroczystości podpisami potwierdzają...” - tej treści akt erekcyjny wmurowano pod budowę mostu przez rzekę Elbląg w ciągu ul. Brzeskiej w kwietniową sobotę 2002 r.
Z dzisiejszego punktu widzenia przebieg tej inwestycji był dość... nietypowy. Najpierw powstawał most w ciągu ulicy Brzeskiej. Przetarg w listopadzie 1998 r. na jego wykonanie wygrało Płockie Przedsiębiorstwo Robót Mostowych. Jeszcze w tym samym roku rozpoczęto palowanie terenu. Pod koniec lipca następnego roku zamocowano pierwsze z jedenastu przęseł. Ważyło 72 tony, miało 40 metrów długości.
Jednocześnie szukano pieniędzy na budowę węzła drogowego. Szansą były fundusze przedakcesyjne, do których Polska miała dostęp w procesie negocjacji i dostosowywania się do standardów Unii Europejskiej.
Na otwarciu drogi grano m. in. w kosza (fot. Henryk Myśliński)
Udało się uzyskać prawie 2,5 mln. euro z funduszu PHARE 2000. Całość inwestycji kosztowała 5,5 mln euro, przetarg wygrała gdańska firma Skanska. 10 kwietnia 2002r. rozpoczęto prace budowlane. 9 dni później uroczyście wmurowano akt erekcyjny.
Tytułem ciekawostki: pod koniec maja 2001 r. z mostu skradziono 6 metrów barierek o wartości 2,1 tys. zł.
5 czerwca 2003 r. uroczyście otwarto nowy most. Przed południem odbyły się imprezy rekreacyjno-sportowe (turniej koszykówki, zawody wrotkarskie i biegi uliczne), po południu na placu Jagiellończyka odbył się unijny festyn. A całość zwieńczył pokaz sztucznych ogni. Nastepnego dnia na moście rozpoczął się normalny ruch samochodowy.
Początkowo to Jan Paweł II prowadził w nieformalnym wyścigu na patrona mostu. W ten sposób władze chciały upamiętnić wizytę papieża w Elblągu w czerwcu 1999 r. Ostatecznie władze miasta zdecydowały się docenić „sponsora” i nazwać most oraz drogę Trasą Unii Europejskiej.
„Realizacja tej żywotnej dla miasta inwestycji finansowana była z budżetu państwa i samorządu, a także wydatnie wspierana ze środków Unii Europejskiej. Nazwanie nowopowstałego węzła komunikacyjnego Trasą Unii Europejskiej stanowiłaby zatem swoisty wyraz uznania dla tej organizacji [...]. Nie bez znaczenia jest także fakt, że oddanie do użytku tej drogowej inwestycji następuje w przeddzień historycznego referendum, w którym mieszkańcy kraju mogą przesądzić o wejściu Polski w struktury Unii Europejskiej” - mogliśmy przeczytać w projekcie uchwały.
Pewną ciekawostką jest fakt, że w sondażu przeprowadzonym przez portEl na patrona mostu i węzła drogowego zwyciężył Ferdynand Schichau. Przesłaliśmy tę propozycję radnym, nie spotkała się wówczas z ich poparciem.
Elbląski fotoreporter uwiecznił proces powstawania węzła drogowego. Na fotografiach widzimy zarówno codzienną pracę, jak i oficjalne uroczystości. Nie zabrakło oczywiście fotograficznej relacji z otwarcia inwestycji.
Miejsca dla pieszych na moście nie ma do tej pory. Niezmotoryzowani muszą korzystać z kładki obok.
