Na początek trochę historii. Zlecenie napisania mszy żałobnej Wolfgang Amadeusz Mozart otrzymał w anonimowym liście wraz z honorarium z góry za dzieło. Nie został określony termin ukończenia dzieła. Nie określono też nawet ramowej koncepcji utworu. Kiedy Mozart komponował Requiem, był już bardzo chory. Nie zdołał ukończyć dzieła, choć zaprzątało go do ostatnich chwil życia. Prowadził wyścig z czasem, uważając, że pisze requiem na własną śmierć. Z takim przekonaniem zmarł.
- Niedługo po śmierci Mozarta wyjaśniła się tajemnica związana z Requiem. Zlecenie stworzenia mszy żałobnej Mozart otrzymał w lipcu 1791 od amatora muzycznego, który często przywłaszczał sobie cudze kompozycje, wydając je pod swoim nazwiskiem, hrabiego Franciszka Walsegga zu Stuppach. Człowiek ten stracił przed laty żonę, pamięć jej zapragnął zaś w owym czasie uczcić podniosłym Requiem – czytamy w Wikipedii.
Niedokończone dzieło Mozarta zostało zaprezentowane w niedzielę wieczorem w najlepszym możliwym dla mszy żałobnej miejscu – Galerii EL, czyli byłym dominikańskim kościele. Licznie przybyła publiczność miała artystów na wyciągnięcie ręki – zarówno muzyków Elbląskiej Orkiestry Kameralnej, dyrygenta Michała Krężlewskiego, solistów: Karolinę Zielińską, Magdalenę Poronin, Przemysława Radziszewskiego, Krzysztofa Bobrzecki, jak i 50-osobowy chór Cantata pod dyrekcją Marty Drózdy-Kulkowskiej. Requiem doskonale wpisało się w klimat Święta Zmarłych i Zaduszek, wprowadzając publiczność w chwile zadumy i refleksji nad tajemnicą życia i śmierci.
