- Tak jak ludzie przygotowują się na niesprzyjający czas, tak zwierzęta mają różne sposoby na przetrwanie zimy. Część nie jest w stanie wytrzymać chłodu i nie radzi sobie ze znalezieniem pokarmu, więc przenosi się w cieplejsze rejony globu. Najczęściej w ten sposób zachowują się ptaki czy niektóre owady – zaczyna dzisiejszą opowieść Jan Piotrowski, leśnik z Nadleśnictwa Elbląg.
Jednak są też takie zwierzęta, które śmiało radzą sobie zimą w naszym klimacie. Jednym ze sposobów jest gromadzenie pokarmów, robi tak oczywiście wiewiórka, całą jesień nosząc w różne kryjówki smakołyki znalezione w lesie.
- Tak samo zachowują się sójki, zakopując w charakterystycznych miejscach żołędzie, czy też bobry gromadzące pędy drzew i krzewów. Podobnie zachowują się krety, które zbierają dżdżownice, nagryzając je w taki sposób, żeby nie były w stanie uciec, ale też żeby dalej żyły, co pozwala na długie ich przechowywanie - opowiada leśnik.
Część zwierząt funkcjonuje pod śniegiem lub ziemią, gdzie warunki zimowe są dużo mniej odczuwalne. Robią tak najczęściej owadożerne i gryzonie. Warstwa śniegu daje im nie tylko schronienie przed drapieżnikami, ale też izoluje je przed zimnem i wiatrem. Znajdują tam pod kamieniami czy w norkach zimujące inne zwierzęta, jak np. larwy czy poczwarki owadów. Większe ssaki zmieniają nieco zachowanie, wymieniają futro na zimowe: bardziej gęste i o innej barwie.
- Zwierzęta zbierają się w większe stada, jak np. sarny czy jelenie, albo wybierają inny pokarm, np. z mięsa przestawiają się na spożywanie padliny. Lisy korzystają za to z zimowego przystosowania gryzoni. Nauczyły się nasłuchiwać i rozpoznawać dźwięki wydobywające się spod śniegu, dzięki czemu są w stanie namierzyć gryzonia, a następnie zanurkować w głęboki śnieg - mówi Jan Piotrowski.
Wydry też zmieniają tryb życia, latem aktywne są głównie w nocy, a zimą za dnia. Ptaki natomiast wytwarzają większą ilość puchu, stroszą pióra, a zamiast owadów zjadają nasiona różnych roślin lub ich owoce. Są też takie, które nie pogardzą padliną, jak np. znana wszystkim bogatka, chętnie oskubująca w lesie resztki upolowanej lub padłej zwierzyny rozkładającej się w lesie, której nie udało się przetrwać tego trudnego okresu.
