Stradivarius „Polonia” i elbląscy kameraliści

Podziwiam kulturę i poczucie taktu, pana prowadzącego, który bardzo delikatnie zwrócił słuchaczom uwagę, że nie klaszcze się po częściach utworu tylko po jego zakończeniu. I druga piękna myśl tego pana: oprócz skrzypiec najważniejszy jest ten, kto na nich gra. I to się potwierdziło. Brawo!. Bardzo cieszę się, że grała też moja ulubiona Pani Kontrabasistka. Zresztą wszyscy muzycy stanowią wysoką klasę. Pozdrawiam z szacunkiem.