Mój tata Cichociemny, czyli gdzie pogrzebana jest prawda

Jak zwykle poruszane są duchy następnych najpierw żołnierzy wyklętych teraz cichociemnych dajcie im spokój i nie róbcie z nich bohaterów na siłę historia zamknęła ten rozdział po tylu latach wszystko można powiedzieć pamięć ludzka bywa zawodna wystarczy już nam bohaterów wszyscy co zginęli za ten kraj też do nich należą brzęk medali nie obudzi ich z wiecznego snu

Zero szacunku z twojej strony

Tu nie chodzi o brzęk medali. Tu chodzi o PAMIĘĆ! By nikt pamięci po tych ludziach nie skasował - z umysłów Polaków, a zwłaszcza młodych, podatnych na manipulację.