86. rocznica wybuchu II wojny światowej

Rok 1939 Obficie zakwitły wrzosy tego roku i z hukiem spadały dojrzałe kasztany pierwszego września ruszyła z zachodu faszystowska machina zadając Polsce rany. Zdeptano Orła i godność narodu łzy popłynęły i Polska krew i tylko krzyże bielą swą biły pośród złocistych jesiennych drzew. Och jakże ciężko było umierać bo serce do walki same się rwało z pieśnią na ustach szli do boju lecz broni dla wszystkich brakowało. Konała Polska w nierównej walce obficie krwawiły zadane rany lecz do ostatniej kropli krwi walczyli polscy obrońcy za kraj kochany. Łzy matek płynęły jak Polska Wisła za synów poległych w nierównej walce za honor zdeptany i godność narodu za faszystowskie harce. I pozostała tylko modlitwa a w sercu rozpacz i trwoga zakuta w faszystowskie kajdany Polska prosiła o pomoc Boga. Henryk Siwakowski

Bardzo ładnie panie Henryku o bohaterach trzeba pisać pięknie z sercem I od serca.. to im się należą słowa uznania, najpiękniejsze wiersze, piosenki I kwiaty a co z tymi bohaterami co w 86 rocznicę wybuchu wojny dali dyla z kraju do Londynu pozostawiając walczących żołnierzy, kraj I ostatnią nadzieję na przetrwanie, a co z tymi bohaterami z Sierpnia 80r o których mówiła Walentynowicz, Gwizda, Lis o wielkim skoku przez płot, który mógł pokonać tylko Kozakiewicz. Nasz bohater go nie przeskoczył, bo przwieziono go motorówką w to miejsce gdzie prawie nikogo nie było, ale jednak go zauważon o I sprawa sie rypła, takich spraw było więcej, ale to człowiek urodzony do konfobulacji, krętactwa, kłamsw, które sypały mu się jak z rękawa. Dzisiaj bohaterow mamy jeszcze większych, którzy rozbroili kraj, wyprzedali srebra rodowe, czyli najbardziej strategiczne zakłady przemysłowe, energetychne, hutnicze zbrojeniowe, zamknięto a czsem zatopiono najważniejsze kopalnie, I to nie zrobił nam żaden wróg w czsie szlejącej wojny, to zrobili nam nasi bohaterzy.

Czemuś biedny.... boś głupi... Kaczor szykuje nam podobną powtórkę z rozrywki...