Chichot historii (copiątkowy felieton Marii Kasprzyckiej)

Gęby za lud krzyczące sam lud w końcu znudzą, I twarze lud bawiące na końcu lud znudzą. Ręce za lud walczące sam lud poobcina. Imion miłych ludowi lud pozapomina. Wszystko przejdzie. Po huku, po szumie, po trudzie Wezmą dziedzictwo cisi, ciemni, mali ludzie. A to dla odmiany Mickiewicz Liryki Lozanskie

Jeden z najlepszych tekstów Mickiewicza. Miano wieszcza uzasadnione całkowicie. Lubię ten fragment, choć jest przerażająco aktualny. Bo to jest ten czas, oni już to dziedzictwo przejęli. Dziękuję za przypomnienie.

@Maria Kasprzycka - Bo zawsze trzeba Mario patrzeć krok do przodu, jeśli nie tyran to kto miast jego? Mickiewicz nie bierze jeńców i jest pesymistą (choć to późny utwór i on czuł rozgoryczenie - tak na marginesie). W miejsce tyrana pojawia się np. Król Ubu, albo inny Bigda, albo chociaż mrozkowski bohater rewolty. Ale cytujac Mickiewicza wrzucam również kamyk w nasz - krytyków, ogródek. Może nie ma co wyreczac ludu, niech sam obcina glowy panującym, zanim nam obetnie, znudzony nami, nasze ręce; ); )

dobre