Zgłaszanie opinii do moderacji

Ikona jest przewodnikiem po modlitwie. Jej główną cechą jest to - że zawsze przedstawia postacie. Tym różni się od obrazu. Podstawą i jej cechą jest konturowanie ołówkiem. Zaczynem ikony jest szkic. Dalej następuje malunek - kolaż i rzecz najważniejsza - złocenia. Ale piękno ikony można ocenić po stopniu naszej wiary. Dla człowieka słabej wiary choćby najpiękniejsza ikona będzie tylko obrazem. Dla prawdziwie wierzącego będzie całą prawdą. Ikona nie jest żadnym fenomenem. To słowo w żaden sposób nie przystoi do ikony. Wchodząc do cerkwi wiernych wita duża ilość ikon. To swoiste i rzeczywiste drogowskazy po modlitwie. Wierny w cerkwi zawsze jest w doborowym towarzystwie. Twarze na ikonach przeważnie są poważne ale nie surowe. Ale też miejsce jest poważne i o ważnych sprawach będzie rozmowa. To nic - że mówiący jest jeden. Ale słuchających wiernego jest wielu. Może to jest przyczyną szczególnej adoranci ikony. To jej powszechność. Jest w domach prawosławnych - przez całe wieki. Jeśli jesteś biedny - opuszczony wydaje się nikomu nie potrzebny - idź do cerkwi. Tam czeka Ciebie towarzystwo liczne. I wiedz nie jesteś sam. Wątpisz ? Spójże na ikony.

cz