Zgłaszanie opinii do moderacji

W tekście tłumaczenia chodzi o tzw. stodołe najazdową, a nie wielką stodołę. Zresztą tłumacz sam ją opisuje "do stodoły można było wjechać nie tylko na jej parter, lecz także po rampie na wysokość pierwszego piętra". Otóż takie stodoły były popularne, zwłaszcza w d. Prusach Wschodnich. Przy ich budowie wykorzystywano np. nachylenie terenu, zbocze itd. lub usypywano sztuczny skłon-zbocze, na ogół od szczytów stodoły, co pozwalało wjechać nań wozem konnym (Hocheinfahren) i z wysokości rozładowywać np. furmankę z sianem, czy snopkami zżętego zboża. Takie stodoły niezwykle ułatwiały pracę osób tu zatrudnionych - nie musiały one dźwigać widłami siana, czy zboża w górę, lecz. .. w dół. Były też stodoły stojące pojedynczo na polach (Feld-Scheune), które wyglądały jak "wyspy". Spełniały niezwykle istotną rolę w gospodarce wiejskiej, ponieważ można było do nich szybciej dowieźć prosto z pola zboże, czy siano, a ponadto były schornieniem dla robotników rolnych pracujących na polu - w razie nagłej niepogody. Jedna z takich stodół zachowała się w pobliżu Kanału Elbląskiego - między pochylnią Jelenie i Oleśnica. Należy ona do folwarku-stadniny koni w Sokółce.

erg.