Zgłaszanie opinii do moderacji

Sz. P. Erg i wszyscy, których to interesuje. Mimo istnienia domu modlitwy w Ellerwald, dawnej posiadłości miasta Elbląga, mennonici z Elblaga i Ellerwald tworzyli jedną gminę. Przed r. 190 Stary Dom Mennonitów był już zbyt szczupły, by mieścić 600 wyznawców, w tym ok 120 z samego Elbląga. Po zakupie posesji przy Berlinerstrasse sprzedano kamienicę przy Garbary 12,wówczas Wilhelmstrasse 28,by pokryć przynajmniej część kosztów budowy nowego kościoła. Kamienica znalazła sie w rękach prywatnych, wnetrze podzielono na ok 11-12 lokali mieszkalnych. W piwnicy z wejściem po prawej funkcjonował drobny lokal, a między Domem Kramarzy a Domem Mennonitów rosło dzikie wino (bluszczoliść pięciolistny). Ostatni chrzest mennonicki w Elblągu odbył się w 1944 r. w kościele przy ob ul. Warszawskiej. Ponieważ do chrztu wymagany był wiek 16 lat, ostatni ochrzczeni mają dziś 82 lata. Mimo to starają się zaglądać do Elbląga, czasie w towarzystwie młodszego rodzeństwa, które ochrzczone zostało już na obczyźnie. Wspomniany przez P. Erg dom Cechu Kramarzy to bodaj największy grzech zaniechania na sumieniu włodarzy miasta. Pozostaje wierzyć, że przyszli włodarze miasta albo wymuszą budowę, albo odbiorą posesję - podjęcie szybkiej odbudowy było jednym z warunków sprzedaży. Istnieje bardzo dobra dokumentacja tej perły starego Elbląga. Pozdrawiam.