Zgłaszanie opinii do moderacji

W tej interpretacji tradycji udało się Autorowi utrzymać jedno: najbardziej ponure jej elementy, kojarzące się jednoznacznie z najbardziej ciemnym etapem dziejów tej nacji, która na tych terenach żyła. Nic w tym objekcie nie ma ani z pomysłów Venturiego, ani z "radosnego" postmodernizmu kalifornijskiego; został jedynie element postmodernistycznego surrealizmu (wynikającego z tęsknoty za szukaniem w tradycji prowincjonalnej odrębności stylowej). A wszystko to przeszłość, nurt architektonicznej konserwy sprzed conajmniej trzech dekad. Ale na pewno nie jest odbudowa dawnej tkanki miejskiej. Kreowanie takiego pejzażu miejskiego i sugerowanie użytkownikom, że to stare miasto, a w nim ratusz miejski, wpisany w kontekst tradycyjnego budownictwa jest mocno fałszywą racjonalizacją. Proponuję jej unikać (projektantowi i jego zleceniodawcom). Twórczość nie lubi fałszu, domaga się prawdy (materiału, funkcji, formy...).

Teoretyk