Historia elbląskich ulic: Przymurze i Rzeźnicka ( odcinek 36)

Wieża Gromanna (Gromannsturm lub też Rossturm; der Ross - koń, rumak) wchodziła w skład pierścienia wewnętrznego fortyfikacji miejskich, wybudowana za czasów krzyżackich w XIVw. pod nadzorem mistrza budowlanego Gromanna. Stąd też wzięła się jej nazwa, a druga - ta pochodząca od Rumaka, wiąże się z pewną legendą o okrutnym synu, którego za karę posadzono na drewnianym koniu. Wymiary wieży w rzucie wynosiły 11,9 x 12,9 m, a grubość murów w przyziemiu aż 3,1 m. W czasie szturmu na zamek krzyżacki w roku 1454 posłużyła mieszczanom elbląskim do prowadzenia ostrzału zamku z hakownic zabranych z ratusza, co przyczyniło się do jego zdobycia i ostatecznego wypędzenia krzyżaków z miasta. W 1777r. jej górną część rozebrano, i dobudowując od strony północnej nowy budynek zamieniono ją na więzienie i areszt śledczy. Bruno Satori-Neumann w swojej książce "Elbing im Biedermeier" na stronach 131-132 opisuje dokładnie rozkład pomieszczeń i ich przeznaczenie. Ostatecznie rozebrano ją pod koniec XIXw. W przedwojennych zbiorach elbląskiego muzeum miejskiego znajdował się jej model w skali 1:160,wykonany przez G. G. Kallenbacha w latach 30-tych XIXw.

mike016