Coraz mniej elblążan

Choć się tu urodziłem a nauki i dorosłe życie zaczynałem nie w Elblągu wróciłem na stałe i głęboko tego żałuję, bo perspektywa życia i profesjonalnej kariery na tej prowincji patologicznej z wszystkimi tego konsekwencjami niepotrzebnie przemknęła mi między palcami - wszak łudziłem się mimo wszystko odmianą tego stanu. Od czasu komuszych rządów po chwilowym euforycznym pozornym wzlocie i przyznam, niezłej perspektywie prowadzenia własnych interesów powróciliśmy do stanu pierwotnego zawładnięcia przestrzenia wszelaką miejscowego towarzystwa wzajemnej adoracji niezbyt wygórowanych lotów i jak widać z efektów - umiejętności także. Sytuacja pozostaje w pozycji CONSTANS i nie ma najmniejszych widoków na jej zmianę. sic.

AMalejużniekoniecznie