UWAGA!
[X]lub zarejestruj konto na portElu.
Po raz nie wiem już, który chcę przypomnieć to, co serwowałem na tych łamach 10 lub 15 lat temu - jest nadal aktualne, bo " animatorzy" a raczej ignoranci, którym się wydaje, że jeżdżą lub tworzą jakąkolwiek infrastrukturę rowerową są w wielkim błędzie lub kompletnie nie rozumieją tego pojęcia. Bornholm jest najbliżej - choć nie jest takim sztandarowym przykładem, ale nawet - proponuję go zobaczyć i przestać pleść głubstwa. Rowerem trzeba gdzieś jeździć. Szlaki rowerowe powinny mieć charakter przygodowy, bezpieczny, umożliwiający kontakt z przyrodą i rolnictwem, zapewniać widoki oraz uprawianie turystyki rowerowej w odpowiednim zdrowym klimacie. W obszarach rolniczych warunki te spełniane są w strefach brzegowych lasów i zadrzewień śródpolnych, w strefach brzegowych rzek i jezior oraz na koronach i w podnóżach skarp i stoków i właśnie w tych strefach proponuje się głównie projektowanie tras rowerowych. W miarę możliwości trasy należy prowadzić po istniejących ścieżkach i drogach polnych, drogach lokalnych o małym nasileniu ruchu kołowego. Jeżeli zaistnieje konieczność czy potrzeba prowadzenia szlaków rowerowych wzdłuż dróg publicznych o średnim i dużym nasileniu ruchu samochodowego, należy je budować za rowami, od strony pól. System tras rowerowych powinien mieć połączenia ze szlakami turystyki samochodowej, kolejowej i wodnej w zorganizowanych miejscach w postaci parkingów, przystani, bazy noclegowej i żywieniowej.
MiejscowyAborygen