W 68. rocznicę Powstania Warszawskiego

Obraz Krzyk Edvarda Muncha, i pomnik małego powstańca, budzą w człowieku te same uczucia. Uczucie strachu i gniewu. Ale pomnik maleńkiego chłopca, ubranego w przydużą kurtkę, i buty z ogromnym hełmie na główce budzi we mnie, wstyd i zażenowanie. Kiedy patrzę na tę kruchą postać pytam siebie, dziecko kto Ciebie tak ubrał dokąd, Ty na Boga idziesz ?. Gdzie jest Twoja mama ?. Aby na te pytania, uzyskać odpowiedź musiałbym Ciebie mój Ty mały Bohaterze odczarować. Ale Ty już uwierzyłeś innym zaklinaczom. O nędzni szubrawcy. Panowie generałowie obyście umarli bezpotomni. A imiona wasze zapomniane. Wybacz mi mały Powstańcu, że kiedy będę stał przed Twoją spiżową postacią, nie będę patrzył Ci w oczy. Wstyd mi. Przepraszam.

czesiek